Modern · 1880
Telefon Operatörleri Bağlantı Kuruyor
Alexander Graham Bell 1876'da telefonu patentledi. İlk ticari santraller iki yıl içinde açıldı ve bir kişi jak panosunun önünde oturmadan çalışamazdı. Ocak 1878'de George Willard Coy'un New Haven'daki santrali çağrılara cevap vermesi için erkek çocukları işe aldı. Çocuklar güreşti, küfretti ve yanlış kişileri bağlantıdan çıkardı. Eylül ayında santral Emma Nutt'u işe aldı; genellikle ilk kadın telefon operatörü olarak kabul edilir. Kadınlar bu mesleğin temsilcisi oldu.
1880'lere gelindiğinde santral operatörü altyapının bir parçasıydı. Bir şehir, telefonları eğitebildiği kadar hızlı ekleyebilirdi. İş dışarıdan basit görünüyordu, bu yüzden düşük ücret kolaydı ve aslında hiç de basit değildi.
Operatörün gerçekte yaptığı iş
Arayan ahizeyi kaldırır ve manuel bir panoda bir lamba veya düşme operatöre sinyal verir. Operatör numarayı veya ismi sorar, aranan tarafın jakına bir kablo takar ve hattını çalar. Yoğun bir panoda bunu sürekli yapar, hangi kabloların kullanıldığını ve hangi arayanların beklediğini hatırlar. Uzun mesafe aramalar başka bir şehirdeki operatörle koordinasyon, hattı tutma ve aramanın faturalandırılabilmesi için zamanlama gerektirirdi.
İş, şirketin onayladığı bir konuşma sesi, numaraları hatırlama, kötü muamele altında nezaket ve akşam yoğunluğunda bölünmüş vardiyede oturma dayanıklılığı gerektiriyordu. Şirketler senaryolar yazdı. Cevapları zamanladı. Operatörün sohbet etmesini yasakladı ve bunu uygulamak için dinledi. Dostane ses, iş gerekliliği ve şirket varlığıydı.
Politika gereği kadın işi
Telefon şirketleri genç, bekar kadınları tercih etti ve bunu açıkça belirttiler. Belirtilen nedenler ses, sabır ve beceriklilikti. Ekonomik neden ise ücretlerdi. Bir operatör, kadınlara açık birçok fabrika veya dükkan işinden daha fazla kazanıyor, hat kuran, ofisi yöneten veya santrali mühendislik eden erkeklerden ise daha az kazanıyordu. Evlilik genellikle işten çıkarılma anlamına geliyordu. Meslek bağımsızlık ve dar bir koridor sunuyordu.
Operatörler ayrıca bu sektörde erken dönemde büyük sayılarda grev yapan kadınlar arasındaydı. 1919 New England telefon grevi ve sonraki eylemler işi bir yetenek olarak değil, bir mizaç olarak değil, bir beceri olarak ele aldı. Bu mücadele önemlidir çünkü operatörün kamu hikayesi tatlılık ve hizmettir. İşyeri hikayesi ise hız, gözetim ve işçilerin kadın olması nedeniyle belirlenen ücretti.
Bekleyen makine
Otomatik anahtarlama, Almon Strowger'in sistemi ve onun devamı olanlar, operatörü ortadan kaldırmak için 1890'larda icat edildi. Yavaş yayıldı. Manuel panolar küçük kasabalarda onlarca yıl kaldı ve uzun mesafe çağrıları yirminci yüzyıl ortalarına kadar insan eliyle yapıldı. Meslek zirve yaptıktan sonra doğrudan arama normal hale geldikçe azaldı. 1980'lere gelindiğinde bir şehrin sinir sistemini tanımlayan iş niş haline gelmişti.
Operatörün yerini arayan aldı; artık bağlantıyı o yapıyordu ve çok daha küçük bir teknisyen kadrosu ile daha sonra kaydedilmiş ses vardı. Görünür çok sayıda iş ortadan kalktı. Ağın ayakta kalmasını sağlayan teknik iş ise daha az görünür ve daha iyi ücretli olarak kaldı.
Büyüyen iş
- Santral operatörü
- Santral amiri
- Telefon kurulumcusu
- Uzun mesafe operatörü
Yerini kaybeden iş
- Yerel mesajlar için telgraf habercisi
- Erkek operatör
- Manuel yerel bağlantı kariyeri
Bu bölümün kayıtları
Bu on yılın meslekleri, geçmiş ve öngörülen.
Past · Sanayi DevrimiSantral Operatörü19. yüzyıl sonları ve 20. yüzyıl başlarının hareketli dünyasında, santral operatörünün rolü iletişim mekanizmasının hayati bir parçası olarak ortaya çıktı. Bu yetenekli kişiler, telefon ağının görünmez kahramanlarıydı; çağrıları bağlar ve mesafeleri aşan, insanları bir araya getiren konuşmaların gerçekleşmesini sağlardı. Telefonun icadıyla birlikte, insan aracısına olan ihtiyaç ortaya çıktı ve böylece santral operatörü telekomünikasyon alanında merkezi bir rol üstlendi.
Santral operatörleri, genellikle çok sayıda santralın bulunduğu büyük ve kalabalık odalarda çalışırlardı; her biri çok sayıda fiş ve kabloyla donatılmıştı. Birincil sorumlulukları, telefon hatlarını manuel olarak uygun jaklara takıp çıkararak arayanları bağlamaktı. Bu karmaşık kablo dansı sadece çeviklik değil, aynı zamanda seslere dikkat etme ve arayanların ihtiyaçlarını hızlıca değerlendirme yeteneği gerektiriyordu. Operatörler, arkadaşları, aileleri veya işletmeleri arayan bireyler için genellikle ilk temas noktasıydı ve bu da rollerini hem kritik hem de çok saygıdeğer kılıyordu.
İş zorluklardan yoksun değildi. Operatörler aynı anda birden fazla çağrıyı yönetmek zorundaydı ve çoğu zaman seslerin ve taleplerin karmaşasıyla başa çıkmak zorundaydılar. Acil durumları yönetmek için eğitilmişlerdi; hastaneler veya itfaiye gibi acil servislere çağrıları bağlayarak hayati yardım sağlıyorlardı. Çalışma ortamı genellikle hızlı tempolu ve yüksek konsantrasyon gerektiriyordu, çünkü küçük bir hata bile çağrıların yanlış yönlendirilmesine veya iletişim gecikmelerine yol açabilirdi.
Teknoloji ilerledikçe, santral operatörünün rolü azalmaya başladı. 20. yüzyıl ortalarında otomatik anahtarlama sistemlerinin tanıtılması, bu bir zamanlar vazgeçilmez mesleğin sonunun başlangıcını işaret etti. Bu sistemler insan müdahalesi olmadan çağrıları bağlayabiliyordu ve bu da operatörlere olan talebin azalmasına neden oldu. 1980'lere gelindiğinde, bu rol büyük ölçüde ortadan kalkmış ve çağrı hacmini daha yüksek verimlilik ve güvenilirlikle yönetebilen otomatik sistemler tarafından devralınmıştı.
Past · Viktorya DönemiTelgraf OperatörüViktorya Dönemi'nin hareketli dünyasında, telgraf operatörü, toplumu dönüştüren iletişim zincirinin hayati bir halkası olarak duruyordu. 19. yüzyılın başlarında elektrikli telgrafın ortaya çıkmasıyla, bu meslek modern iletişimin temel taşlarından biri haline geldi ve mesajların sadece birkaç saniyede geniş mesafelere ulaşmasını sağladı. Telgraf operatörü, teller üzerinden bilgi ileten nokta ve çizgilerden oluşan Morse kodunda kodlanmış mesajları gönderip almakla sorumluydu.
Genellikle telgraf şirketinin rozetiyle süslenmiş temiz bir üniforma giymiş olan operatör, küçük bir kaldıraza benzeyen telgraf anahtarının başına oturur ve mesajları hassasiyet ve hızla tıklatırdı. Anahtarın ritmik tıklamaları, operatörlerin vardiyalı çalıştığı, genellikle makine uğultusu ve elektrik akımlarının çıtırtısıyla dolu loş telgraf ofislerinde tanıdık bir ses haline gelirdi.
Telgraf operatörünün rolü sadece mekanik değildi; keskin dinleme becerileri ve Morse kodunu derinlemesine anlama gerektiriyordu. Operatörler, bazen baskı altında hızlıca mesajları çözmek zorundaydı; acil haberler, hava durumu raporları ve kişisel yazışmaları iletirlerdi. İnsanları, işletmeleri ve hükümetleri birbirine bağlayarak, giderek daha bağlantılı hale gelen dünyada ticaret ve diplomasiye önemli katkılar sağladılar.
Telgraf ağı genişledikçe, operatörün sorumlulukları da arttı; genellikle halk için bir iletişim noktası olarak hizmet verip, soruları yanıtladı ve bilgi sağladı. İş hem zorluydu hem de ödüllendiriciydi; dönemin hızlı teknolojik ilerlemelerine ve iletişimin toplum üzerindeki derin etkisine bir bakış sunuyordu.
Past · 20. Yüzyılın BaşlarıSantral Gece GörevlisiSantral Gece Görevlisi, özellikle telefon iletişiminin yükseldiği 20. yüzyılın başlarında çok önemli bir roldü. Şehirler genişledikçe ve anlık iletişim talebi arttıkça, telefon santralleri kentsel bağlantının belkemiği haline geldi. Santral Gece Görevlisi, gece saatlerinde bu santrallerin işletilmesini denetlemekten sorumluydu; çağrıların verimli bir şekilde bağlanmasını sağlamak ve ortaya çıkan sorunları hızlıca çözmek görevlerindendi. Bu rol, santralin mekanik yapısını derinlemesine anlamayı, sorumluluk bilincini ve gece karanlığında acil durumları yönetme becerisini gerektiriyordu.
Gece nöbeti operatörleri, elektrikli ekipmanların uğultusuyla ve anahtarların yumuşak tıklamalarıyla dolu loş odalarda çalışırlardı. Genellikle görevde tek kişi olarak, hastaneler, polis merkezleri ve 24 saat hizmet veren diğer önemli kurumlar için iletişim akışını sürdürmekle yükümlüydüler. İş sadece çağrıları bağlamakla kalmaz, aynı zamanda topluluğa güvenlik ve güvenilirlik hissi sağlardı; çünkü gece nöbeti genellikle acil durumlarda ilk temas noktasıydı.
Teknoloji ilerledikçe, manuel santral operatörlerine olan ihtiyaç azaldı. 20. yüzyıl ortalarında otomatik anahtarlama sistemlerinin tanıtılması, Santral Gece Görevlisi rolünü gereksiz kıldı; makineler görevleri daha verimli ve insan gözetimi olmadan yapabiliyordu.
Bu bölümün şirketleri
En büyükler
- Standard Oil
Amerikan rafinerileri ve bunları taşıyan demiryolları üzerindeki kontrolünün zirvesindeydi.
- The Pennsylvania Railroad
Hâlâ devasa şirketlerin şablonu, birçok hükümetten daha fazla personele sahip.
- Krupp
Avrupa'nın simgesel ağır sanayi işvereni, dünya çapında çelik ve silah satıyor.
O dönemde yeni
- American Bell
1880'de Bell patentlerini elinde tutmak için kuruldu. AT&T sisteminin ana şirketi.
- Edison's companies
Lamba ve enerji firmaları, kısa süre sonra General Electric haline gelen şirketle birleşti.
- Westinghouse
George Westinghouse'un elektrik şirketi, alternatif akımı savunan rakip.