Şirket
Yeniden kurulmuşAT&T
Amerika Birleşik Devletleri · Since 1880
Bell Sistemi 1984'te parçalandı. Bugün ismi kullanan şirket, 2005'te uzun mesafe işini satın alan eski SBC'dir ve kendi adını aldı.
American Bell Telephone Company, Bell patentlerini elinde tutmak için 1880'de kuruldu. 1885'te uzun mesafe yan kuruluşu olarak kurulan American Telephone and Telegraph, 1899'da ana şirket oldu. Yirminci yüzyılın çoğunda AT&T, Bell Sistemi idi: yerel şirketler, uzun mesafe ağı, üretici olarak Western Electric ve araştırma kolu olarak Bell Laboratuvarları.
Düzenlenmiş bir tekeldi. Evrensel hizmet yükümlülüğü karşılığında telefon şirketi olmaya izin verildi. Operatör, montajcı ve santralci iş gücünü oluşturuyordu ve onlar onlarca yıl boyunca telefonun ta kendisiydi.
Ulusal bir zanaat
Operatörler, çoğunlukla kadınlar, santrallarda oturuyordu. Montajcılar, çoğunlukla erkekler, direklere tırmanıyor ve evlere giriyordu. Western Electric, kurdukları telefonları standartlara göre üretiyordu, böylece Ohio'daki bir telefon Oregon'daki bir hatta uyuyordu. 1925'te resmen organize edilen Bell Labs, ağın sonraki yirmi yılı için çalışan bilim insanlarını istihdam etti. Transistör, lazer ve Unix bu düzenekten çıktı. Bir tekel, rekabetçi bir firmanın yapmayacağı işleri finanse edebilir; bu, AT&T'nin savunması ve eleştirmenlerinin asla yeterli bulamadığı neden.
İki parçalanma
1984'te uzun bir tekel karşıtı davadan sonra, yerel Bell şirketleri AT&T'den ayrıldı. Uzun mesafe şirketi adı, Western Electric ve laboratuvarları korudu. 2005'te bölgesel parçalardan biri olan SBC Communications, o AT&T'yi satın aldı ve adını aldı. Bugün AT&T olarak adlandırılan şirket o halef. Büyük bir kablosuz ve geniş bant işvereni. Bell Sistemi değil. Sistem onlarca yıldır otomatikleştirdiği operatör işini geri getirmedi.
Örgütlediği iş
- Santral operatörü
- Montajcı
- Santralci
- Araştırma bilimcisi
Kayıtlarda
Bu kuruluşla ilişkilendirilen meslekler.
Past · Sanayi DevrimiSantral Operatörü19. yüzyıl sonları ve 20. yüzyıl başlarının hareketli dünyasında, santral operatörünün rolü iletişim mekanizmasının hayati bir parçası olarak ortaya çıktı. Bu yetenekli kişiler, telefon ağının görünmez kahramanlarıydı; çağrıları bağlar ve mesafeleri aşan, insanları bir araya getiren konuşmaların gerçekleşmesini sağlardı. Telefonun icadıyla birlikte, insan aracısına olan ihtiyaç ortaya çıktı ve böylece santral operatörü telekomünikasyon alanında merkezi bir rol üstlendi.
Santral operatörleri, genellikle çok sayıda santralın bulunduğu büyük ve kalabalık odalarda çalışırlardı; her biri çok sayıda fiş ve kabloyla donatılmıştı. Birincil sorumlulukları, telefon hatlarını manuel olarak uygun jaklara takıp çıkararak arayanları bağlamaktı. Bu karmaşık kablo dansı sadece çeviklik değil, aynı zamanda seslere dikkat etme ve arayanların ihtiyaçlarını hızlıca değerlendirme yeteneği gerektiriyordu. Operatörler, arkadaşları, aileleri veya işletmeleri arayan bireyler için genellikle ilk temas noktasıydı ve bu da rollerini hem kritik hem de çok saygıdeğer kılıyordu.
İş zorluklardan yoksun değildi. Operatörler aynı anda birden fazla çağrıyı yönetmek zorundaydı ve çoğu zaman seslerin ve taleplerin karmaşasıyla başa çıkmak zorundaydılar. Acil durumları yönetmek için eğitilmişlerdi; hastaneler veya itfaiye gibi acil servislere çağrıları bağlayarak hayati yardım sağlıyorlardı. Çalışma ortamı genellikle hızlı tempolu ve yüksek konsantrasyon gerektiriyordu, çünkü küçük bir hata bile çağrıların yanlış yönlendirilmesine veya iletişim gecikmelerine yol açabilirdi.
Teknoloji ilerledikçe, santral operatörünün rolü azalmaya başladı. 20. yüzyıl ortalarında otomatik anahtarlama sistemlerinin tanıtılması, bu bir zamanlar vazgeçilmez mesleğin sonunun başlangıcını işaret etti. Bu sistemler insan müdahalesi olmadan çağrıları bağlayabiliyordu ve bu da operatörlere olan talebin azalmasına neden oldu. 1980'lere gelindiğinde, bu rol büyük ölçüde ortadan kalkmış ve çağrı hacmini daha yüksek verimlilik ve güvenilirlikle yönetebilen otomatik sistemler tarafından devralınmıştı.
Past · Viktorya DönemiTelgraf OperatörüViktorya Dönemi'nin hareketli dünyasında, telgraf operatörü, toplumu dönüştüren iletişim zincirinin hayati bir halkası olarak duruyordu. 19. yüzyılın başlarında elektrikli telgrafın ortaya çıkmasıyla, bu meslek modern iletişimin temel taşlarından biri haline geldi ve mesajların sadece birkaç saniyede geniş mesafelere ulaşmasını sağladı. Telgraf operatörü, teller üzerinden bilgi ileten nokta ve çizgilerden oluşan Morse kodunda kodlanmış mesajları gönderip almakla sorumluydu.
Genellikle telgraf şirketinin rozetiyle süslenmiş temiz bir üniforma giymiş olan operatör, küçük bir kaldıraza benzeyen telgraf anahtarının başına oturur ve mesajları hassasiyet ve hızla tıklatırdı. Anahtarın ritmik tıklamaları, operatörlerin vardiyalı çalıştığı, genellikle makine uğultusu ve elektrik akımlarının çıtırtısıyla dolu loş telgraf ofislerinde tanıdık bir ses haline gelirdi.
Telgraf operatörünün rolü sadece mekanik değildi; keskin dinleme becerileri ve Morse kodunu derinlemesine anlama gerektiriyordu. Operatörler, bazen baskı altında hızlıca mesajları çözmek zorundaydı; acil haberler, hava durumu raporları ve kişisel yazışmaları iletirlerdi. İnsanları, işletmeleri ve hükümetleri birbirine bağlayarak, giderek daha bağlantılı hale gelen dünyada ticaret ve diplomasiye önemli katkılar sağladılar.
Telgraf ağı genişledikçe, operatörün sorumlulukları da arttı; genellikle halk için bir iletişim noktası olarak hizmet verip, soruları yanıtladı ve bilgi sağladı. İş hem zorluydu hem de ödüllendiriciydi; dönemin hızlı teknolojik ilerlemelerine ve iletişimin toplum üzerindeki derin etkisine bir bakış sunuyordu.
Past · 20. Yüzyılın BaşlarıSantral Gece GörevlisiSantral Gece Görevlisi, özellikle telefon iletişiminin yükseldiği 20. yüzyılın başlarında çok önemli bir roldü. Şehirler genişledikçe ve anlık iletişim talebi arttıkça, telefon santralleri kentsel bağlantının belkemiği haline geldi. Santral Gece Görevlisi, gece saatlerinde bu santrallerin işletilmesini denetlemekten sorumluydu; çağrıların verimli bir şekilde bağlanmasını sağlamak ve ortaya çıkan sorunları hızlıca çözmek görevlerindendi. Bu rol, santralin mekanik yapısını derinlemesine anlamayı, sorumluluk bilincini ve gece karanlığında acil durumları yönetme becerisini gerektiriyordu.
Gece nöbeti operatörleri, elektrikli ekipmanların uğultusuyla ve anahtarların yumuşak tıklamalarıyla dolu loş odalarda çalışırlardı. Genellikle görevde tek kişi olarak, hastaneler, polis merkezleri ve 24 saat hizmet veren diğer önemli kurumlar için iletişim akışını sürdürmekle yükümlüydüler. İş sadece çağrıları bağlamakla kalmaz, aynı zamanda topluluğa güvenlik ve güvenilirlik hissi sağlardı; çünkü gece nöbeti genellikle acil durumlarda ilk temas noktasıydı.
Teknoloji ilerledikçe, manuel santral operatörlerine olan ihtiyaç azaldı. 20. yüzyıl ortalarında otomatik anahtarlama sistemlerinin tanıtılması, Santral Gece Görevlisi rolünü gereksiz kıldı; makineler görevleri daha verimli ve insan gözetimi olmadan yapabiliyordu.