The Jobs Museum

Tarih · 1500

Keşif Çağı

1500 yılına gelindiğinde, Avrupa gemileri artık tanıdık kıyıları takip eden kıyı tüccarları değildi. Portekizli pilotlar 1488'de Ümit Burnu'nu dolaşmıştı. Kolomb 1492'de Atlantik'i geçmişti. Vasco da Gama 1498'de Hindistan'a ulaşmıştı. Sonraki yüzyıl, bu yolculukları kalıcı bir rota, kale ve ticaret sistemine dönüştürdü ve bu sistem 1400'de neredeyse hiç var olmayan bir iş gücüne ihtiyaç duyuyordu.

Keşif, macera kılıfı altında bir iş programıydı. Bir karaka cesaretle değil, gemi yapımcıları, kalafatçılar, varilciler, pilotlar, haritacılar, topçular, ticaret temsilcileri ve her varili kaydeden memurlar sayesinde yelken açıyordu. Keşif Çağı, navigasyonu meslek haline getirdi ve coğrafyayı ücretli bir beceri yaptı.

Yeni bir denizci türü

Kıyı denizciliği, yer işaretlerine ve yerel sular hakkındaki aktarılan bilgiye dayanıyordu. Okyanus yolculukları ise aletler ve yazılı yöntem gerektiriyordu. Portekiz tacı pilotları eğitti ve gözlemlerini rutters adı verilen pratik seyir talimatlarında topladı; bu talimatlar gemiye ne zaman dönmesi gerektiğini, kıyının nasıl göründüğünü ve rüzgarların nerede nasıl davrandığını anlatıyordu. Denizcinin astrolabı, çapraz çubuğu ve daha sonra arka çubuğu, bir navigatörün güneşin veya bir yıldızın yüksekliğini ölçmesini ve enlemi tahmin etmesini sağlıyordu.

Boylam, on sekizinci yüzyıla kadar çözülemediği için pilotlar hâlâ pusula, log çizgisi ve deneyimi birleştirerek doğu ve batıya tahmini seyir yapıyordu. Bu belirsizlik, pilotun sadece unvanlı bir güverte eri olmadığı, gemiyi, yükü ve mürettebatı kaybedebilecek bir uzman olduğu anlamına geliyordu. Deniz güçleri pilotajı eğitim, sınav ve lisans gerektiren bir meslek olarak gördü.

Yolculuğu mümkün kılan kıyı işleri

Lizbon, Sevilla ve daha sonra Amsterdam ile Londra, marangozlar, testere ustaları, halatçılar, yelkenci ve demircilerin yıl boyunca çalıştığı tersane bölgeleri haline geldi. Tek bir okyanus gemisi gövdesi, ormanlarca kereste ve kilometrelerce halat tüketirdi. Erzak sağlama kendi başına bir ticaretti: bisküvi fırıncıları, tuzlayıcılar ve varil yapıcılar, aylarca denizde dayanması gereken yiyecekleri hazırlardı. Varil yapan varilci, navigatör kadar önemliydi. Sızdıran bir su varili, yanlış bir rota kadar kesin bir şekilde yolculuğu sonlandırırdı.

Bir gemi varınca, farklı bir iş gücü devreye girerdi. Faktörler ve katipler, Avrupa şirketlerinin karabiber, kumaş, gümüş ve köle satın aldığı ticaret fabrikalarında, yani tahkimli depolarda çalışırdı. Tercümanlar, komisyoncular ve yerel pilotlar her anlaşmayı arabuluculuk yapardı. Avrupa'daki kartograflar, dönen günlükleri haritalara dönüştürür ve bir sonraki filo bunları satın alırdı. Gerardus Mercator'un 1569 projeksiyonu, denizciler için bir araçtı, süs değil.

Haritaların dışarıda bıraktığı emek

Avrupa pilotlarını çalıştıran aynı rotalar zorla çalıştırmaya dayanıyordu. Atlantik dünyasındaki plantasyonlar, diğer insanların esaretini ürün olarak yaratan gözetmen, faktör ve denizci işleri yarattı. Bu dönemin işine dair dürüst bir anlatım, iki gerçeği bir arada tutmak zorundadır: navigasyon uzmanlaşmış bir meslek haline geldi ve bunun için ödenen servetin büyük kısmı şiddetle elde edildi.

Müzenin amacı için 1500, uzak bir yere gitmenin bir defalık bir kumar değil, araçları, eğitimi ve kariyer basamakları olan bir meslek haline geldiği anı işaret eder. O basamakların torunları hâlâ bizimle: liman pilotu, hidroğraf, lojistik koordinatörü, tüm işi rotayı bilmek olan kişi.

Büyüyen iş

  • Okyanus pilotu
  • Haritacı
  • Gemi yapımcısı ve kalafatçı
  • Halatçı ve yelkenci
  • Varilci
  • Ticaret temsilcisi

Yerini kaybeden iş

  • Tek navigasyon kariyeri olarak sadece kıyı pilotu
  • El yazması portolan haritaları özel sır olarak saklanıyordu

Bu bölümün kayıtları

Bu on yılın meslekleri, geçmiş ve öngörülen.

Bu bölümün şirketleri

En büyükler

  • Fugger şirketi

    Jakob Fugger'in Augsburg'daki evi, Habsburgların bankacısı ve Avrupa'nın en zengin firmalarından biri.

  • Casa da Índia

    Portekiz tacının Ümit Burnu çevresindeki baharat ticareti için tekel evi.

  • Casa de Contratación

    Sevilla'nın kraliyet ticaret evi, her İspanyol Atlantik seferine lisans veren.

O dönemde yeni

  • Welser şirketi

    Fuggerlerin Augsburg'daki rakibi, seferleri finanse eden ve kısa süreliğine Venezuela ayrıcalığına sahip olan.

  • Antwerp tüccar evleri

    Antwerp'i gümüş, karabiber ve kredi için yeni takas merkezi yapan firmalar.

  • Aldine Matbaası

    Aldus Manutius'un 1490'larda kurduğu Venedik dükkanı, akademik baskıyı bir marka haline getirdi.