The Jobs Museum

Modern · 1870

Daktilo Dönemi Başlıyor

Daktilo 1870'lerde bir ofis makinesi haline geldi. Christopher Latham Sholes ve ortakları tasarımlarını hassas metal işinde deneyimi olan silah üreticisi E. Remington and Sons'a sattı ve Remington No. 1 1874'te piyasaya çıktı. İlk makineler hantal ve eğitimli operatörler nadirdi; yazı yazabilen bir kişi reklam yapmaya değerdi. Bir nesil içinde makine, çoğunluğu kadınlar tarafından yapılan kitlesel bir meslek yarattı ve ofisi kelimeleri düşünenler ile onları okunabilir yapanlar olarak ikiye böldü.

1870, modern büro işinin, muhasebeci, yasal el yazısı kopyacısı veya bir beyefendinin özel sekreteri olmadan işe alınabileceği bir başlangıcıdır.

Makinenin neden kazandığı

El yazısıyla yapılan iş yazışmaları yavaştı, çoğaltması zordu ve okunabilir bir yazıya bağlıydı. Karbon kağıdı ve daktilo, mektupla aynı anda bir dosya kopyası oluşturuyordu. Mahkemeler, demiryolları, sigortacılar ve posta siparişi evleri buna ihtiyaç duyuyordu. 1874 makinesinde zaten bulunan QWERTY düzeni, verimlilikte son nokta olduğu için değil, eğitim ve kas hafızasının yerleşmesi nedeniyle yayıldı. Okullar bunu öğrettikten sonra işverenler talep etti ve işverenler talep ettikten sonra okullar öğretmeye devam etti.

Hız ölçülebilir bir beceri haline geldi. Yazma yarışmaları, sertifikalar ve daha sonra dakikadaki kelime sayısı testleri bir yeteneği bir yeterlilik haline getirdi. Bu sessiz bir devrimdir. 1850'de bir katip, yazı güzelliği ve güvenilirlik gibi zamanlaması zor olan niteliklere göre değerlendirilirdi. 1900'de bir daktilocu sıralanabiliyordu.

Kim işe alındı

İşverenler, eğitimli genç kadınların aynı eğitim seviyesindeki bir erkeğin reddedeceği ücretlerle işi yapacağını keşfettiler ve müşteriler, işin açıkça mekanik olduğu bir ofiste bir kadını kabul etti. YWCA ve ticari kolejler daktilo ve stenografi öğreterek saygın bir yol sundu; bu yol ne ev hizmeti ne de fabrika işiydi. Yirminci yüzyılın başlarında stenograf-daktilocu, Kuzey Amerika ve Avrupa şehirlerindeki kadın iş gücünün belirleyici işlerinden biri oldu.

İşin içinde bir tavan vardı. Yazma, yazar olmaktan çok icra olarak çerçevelendi. Dikte eden kişi profesyonel unvanı korudu. Yazan kişi hız rekorunu elinde tuttu. Karar verme işi ile kayıt üretme işi arasındaki bu ayrım, hala birçok ofis yazılımının organizasyonudur.

Kopyacıya ne oldu

Düzgün el yazısıyla belge çoğaltarak geçimini sağlayan erkek kopya katipleri ofisin merkezini kaybetti. Bazıları muhasebe ve yönetime geçti. Birçoğu ise 'iyi bir el yazısı'nın artık bir kariyer olmadığını fark etti. El yazısı imzalarda, yasal metinlerde ve öğretimde hayatta kaldı, sonra orada da azaldı.

Daktilocu dönemi, müzenin bir makinenin yok ettiğinden daha fazla iş yarattığı en net örneğidir ve yine de belirli bir zanaatı yok etmiştir. Ayrıca yeni işi kimin aldığına da ışık tutar. Daktiloyu çalıştırmak için işe alınanlar genellikle yerini alan kopyacılar değildi. Amaçlı olarak eğitilmiş, daha az ücretli ve kendi kategorilerinde tutulan farklı bir gruptular.

Büyüyen iş

  • Daktilo operatörü
  • Stenograf
  • Ticaret okulu öğretmeni
  • Ofis makinesi tamircisi

Yerini kaybeden iş

  • El yazısı kopya memuru
  • Tam zamanlı bir zanaat olarak düzgün el yazısı ile yazışma

Bu bölümün kayıtları

Bu on yılın meslekleri, geçmiş ve öngörülen.

Bu bölümün şirketleri

En büyükler

  • Pennsylvania Demiryolu

    Gelir açısından dünyanın en büyük şirketi ve profesyonel yönetici kadrosunun modeli.

  • İngiliz demiryolu şirketleri

    Londra ve Kuzeybatı gibi birleşik devler, binlerce memur istihdam eder.

  • Krupp

    Essen'in çelik ve silah fabrikaları, zaten kendi başına bir sanayi şehri.

O dönemde yeni

  • Standard Oil

    1870'te kuruldu. Bir on yıl içinde, rafinaj ve taşımacılık etrafında tüm bir sanayiyi yeniden organize eden firma.

  • E. Remington ve Oğulları

    1874'te ilk ticari daktiloyu piyasaya süren bir ateşli silah üreticisi.

  • Bayer

    1860'ların kimya ve ilaç firması, endüstriyel bir araştırma şirketi haline geliyordu.

  • BASF

    1865'te kurulan Ludwigshafen tesisleri, kimyagerlerden oluşan sürekli bir kadro etrafında inşa edildi.