The Jobs Museum

Tarih · 1440

Matbaa

Yaklaşık 1440'ta, Mainz'de Johannes Gutenberg, bir vidalı pres, yağ bazlı mürekkep ve hareketli metal harfleri birleştirerek bir sayfayı herhangi bir yazardan daha hızlı çoğaltabilen bir makine yaptı. Avrupa'da kitlesel olarak üretilen ilk kitap olan Gutenberg İncili, 1450'lerin ortasında ortaya çıktı. Ardından sadece bir kitap seli gelmedi. Atölyeler, çıraklıklar ve bir nesil öncesinde var olmayan bir işgücü piyasasıyla yeni bir endüstri doğdu.

Matbaa yazıyı icat etmedi ve el yazmasını hemen öldürmedi. İş için daha önemli bir şey yaptı: bir metnin yapılmasını uzmanlaşmış işlere böldü. Bir kişi kalıpları kesiyordu. Başka biri harf döküyordu. Bir kompozitör satırları ayarlıyordu. Bir presçi kolu çekiyordu. Bir düzeltmen baskı örneklerini okuyordu. Bilgi işi, fabrikadan iki yüzyıl önce bir üretim hattı haline geldi.

Matbaanın gerçekten değiştirdikleri

Usta bir kâtip günde birkaç sayfa kopyalayabilirken, bir matbaa ekibi yüzlerce sayfa üretebiliyordu. Bir kitabın maliyeti o kadar düştü ki tüccarlar, avukatlar, rahipler ve öğrenciler daha önce sadece manastır kütüphanesinde bulunan metinlere sahip olabiliyordu. Latince yavaş yavaş yerel dillere baskı yoluyla yerini bırakıyordu. Broşürler, aflar, takvimler ve haber bültenleri, bir dükkânın satabileceği ürünler olarak İncil'e katıldı.

Teknoloji, çalışanlarıyla birlikte yayıldı. Alman matbaacılar birkaç on yıl içinde bu zanaatı İtalya, Fransa, İngiltere ve Kuzey Ülkelerine taşıdı. William Caxton 1476'da Westminster'da ilk İngiliz matbaasını kurdu. 1500 yılına gelindiğinde, Avrupa'nın iki yüzün üzerinde kasabasında matbaalar faaliyetteydi. Bir adamın deneyi olarak başlayan bu zanaat, kıta çapında bir ticarete dönüşmüştü.

Bir kitabın nasıl yapıldığı

Harf dökümcülüğü kendi başına bir beceriydi. Bir harfi kesen, çelik bir kalıba harfi oyuyor, bu kalıp bir matris oluşturuyor ve bu matris aynı kurşun harf parçalarını üretiyordu. Dizgiciler, hafızalarından harfleri seçerek ve her satırı sağ kenar boşluğu düzgün olacak şekilde hizalayarak bir harf kutusunun başında duruyordu. Bu kas hafızası, büyük harf ve küçük harf terimlerini bugün bile kullanmamızın nedenidir.

Matbaacılar çiftler halinde çalışıyordu: biri harfi deri toplarla mürekkepliyor, diğeri kağıdı yerleştirip çubuğu çekiyordu. Bir düzeltmen, basılan sayfayı kopyayla karşılaştırıyordu çünkü tek bir yanlış harf tüm kopyalarda tekrarlanırdı. Usta matbaacı dükkânın sahibiydi, siparişleri alır ve genellikle bastığı kitapları düzenler veya çevirirdi. Çıraklık sistemi, bir çalışanın kendi başına iş kurmadan önce bu rollerin hepsini yıllarca bir arada tutuyordu.

Kimler geriledi

Profesyonel kâtipler 1440'ta ortadan kaybolmadı. Lüks el yazmaları, koro kitapları ve yasal belgeler uzun süre el yazması olarak kaldı. Çöken, metni çoğaltmanın varsayılan yolu olarak kâtiplikti. Üniversite metinlerinin onaylanmış bölümlerini (pecia) öğrenci kâtiplerine kiralayan kırtasiyeciler, bu işi basılı baskılara kaptırdı.

Yeni darboğaz artık yazan el değildi. Harfi dizen el ve bir matbaa sahibi olmak için gereken sermayeydi. Okuryazarlık, okuma materyali ucuzladığı için arttı ve artan okuryazarlık matbaacılara olan talebi daha da artırdı. Bu döngü, hem ürünü hem de izleyiciyi yaratan bir araç, bu zaman çizelgesinin sürekli tekrar ettiği kalıptır.

Büyüyen iş

  • Usta matbaacı
  • Dizgi operatörü
  • Matbaacı
  • Harfi kesen ve harf dökümcüsü
  • Düzeltmen
  • Kitapçı

Yerini kaybeden iş

  • Tam zamanlı el yazması kâtip
  • Öğrenci kâtiplerine pecia kiralama
  • Kitapların ana kaynağı olarak manastır yazı odası

Bu bölümün kayıtları

Bu on yılın meslekleri, geçmiş ve öngörülen.

Bu bölümün şirketleri

En büyükler

  • Medici Bankası

    Floransa'dan papaları, kralları ve kumaş ticaretini finanse eden Avrupa'nın en büyük bankası.

  • Hanse Birliği

    Baltık ve Kuzey Denizi ticaretine hakim olan, tek bir firma değil, tüccar evleri ağı.

  • Venedik tüccar evleri

    Akdeniz ile kuzey arasındaki galeleri işleten aile ticaret firmaları.

O dönemde yeni

  • Gutenberg'in Mainz atölyesi

    Bir baskı makinesi, metal harf ve yağlı mürekkebi bir iş olarak birleştiren ilk atölye.

  • Peter Schöffer'in baskı makinesi

    Gutenberg'in eski ortağı, deneyi kalıcı bir matbaaya dönüştüren kişi.

  • Erken Venedik baskı makineleri

    Alman matbaacıları güneyde takip eden ve Venedik'i on yıllar içinde bir kitap başkenti yapan atölyeler.