Sanayi Devrimi
Matbaa Çırağı
Sanayi Devrimi içinde yapılmış, teknoloji ve toplumsal değişimle geçerliliğini yitirmiş bir meslek.
Galeri

Matbaa Çırağı mesleği hakkında
Matbaa çırağı, bir matbaa atölyesindeki en genç yardımcıydı. Eksik harfleri harf kutusundan getirir, kullanılmış harfleri kutularına geri koyar, kalıbı mürekkeplendirir ve metal tozunu yerden süpürürdü. Harf kutusunun düzenini, duvara asılı bir şemadan değil, harfleri koşarak getirerek öğrenirdi. Atölyenin kendi küçük yönetimi olan "şapel geleneği" onun yerini en alt kısımda belirlerdi: cezalar, koşuşturmalar ve düzen okul kitabında yazmazdı. Ziyaretçiler siyah tırnaklar ve kağıt şapka görür, ticaret için performans sergileyen bir maskot değil, sıradan bir çırak olduğunu anlarlardı.
Bu görev, on sekizinci yüzyıl el preslerinden yirminci yüzyılın başlarındaki gazete odalarına kadar devam etti. Her satır hâlâ elle dizildiği için bir çocuğun dizgici olabileceği varsayılırdı. Kartvizit ve fatura basan küçük atölyeler onu kitap evleri kadar kesinlikle kullanırdı. İlçe haftalık gazeteleri, birçok şehir günlük gazetesinin çoktan bir satır döşeme makinesi satın almasına rağmen böyle bir çocuğu tutardı. İş, gururlu bir zanaat içinde sıradan bir genç işçiliği, belgesel nitelikteydi ve o merdiven kaldırıldığında sona erdi.
Matbaa Çırağının Bir Günü
Kutuyu açmak
Kutuları açar ve dizgiciler kalıbı kilitlemeden önce ilk koşuyu yapardı. Eksik harfler çağrılır ve hangi kutuya koşması gerektiğini bilmeliydi. Taş üzerinde metal parçacıkları görünür görünmez süpürge çıkarılırdı.
Pres başında
Kalıp hazır olduğunda önce toplarla, sonraki atölyelerde ise rulo ile mürekkeplendirirdi. Presçinin ellerine güvendiği zaman bir prova çekmek onun işi olabilirdi. Islak sayfalar ve taze mürekkep, günün ortasında tempoyu belirlerdi.
Şapel geleneği
Cezalar, sıra ve baskı sırasında kimlerin konuşabileceği şapele aitti, dışarıdan atanmış bir ustabaşına değil. O, bu geleneğin en genç üyesi olarak dururdu. Şapel babası ve kalfalar her pratik konuda ondan üstündü.
Baskı sonrası
Kullanılmış harfler kalıptan çıkarılır ve harf harf, font font kutuya geri konurdu. Yanlış kutu, bir sonraki iş için hata demekti. Yer süpürülüp günün işleri tamamlandığında işi bırakırdı.
Sonrasında gelen
Kilise çocuğunun işi, önce satır dökücülerin sonra ofset baskının gevşek harf kutusunu kaldırmasıyla sona erdi.
Ardıllık sayfasıİlgili kayıtlar
Okuyucu
Bir okuyucu, düzeltme odasında el yazması veya daktilo edilmiş metinle oturur ve yüksek sesle okurdu, böylece bir düzeltmen basılı düzeltmeyi takip edebilirdi. İsimler hecelenir, noktalama işaretleri söylenir ve okuyucu bir harfi işaretlemek için durduğunda metindeki yer asla kaybolmazdı. İkili bir araç gibi çalışırlardı: metindeki ses, düzeltmedeki kalem. Gazete odaları, kitap evleri ve devlet matbaaları bu düetin bir versiyonunu kullanırdı. Bu iş kapalı mekanda, titiz ve ziyaretçiler tarafından sadece okuma olarak yanlış anlaşılabilecek bir işti. Bu görev çoğunlukla on dokuzuncu yüzyıla ve yirminci yüzyılın ilk yarısına aittir; o zamanlar harfler hâlâ el yazısı veya daktilo edilmiş metinden dizilirdi ve ikinci bir çift göz ses olarak işe alınırdı. Kadınlar ve kızlar, genç ofis çalışanı olarak bu işi büyük sayılarda yapardı, ancak erkekler ve erkek çocuklar da özellikle daha önce bu işi üstlenirdi. Tek okuyucunun sessiz karşılaştırması, ardından tekrar oynatılabilen bir bant ve son olarak bir ekran, sesi odadan çıkardı. Etiket, metni tutan kişiye aittir, düzeltmeyi imzalayan kıdemliye değil.
Linotip Operatörü
Linotip Operatörü, 19. yüzyıl sonlarından 20. yüzyıl ortalarına kadar baskı dünyasında önemli bir figürdü. Bu yetenekli zanaatkar, gazeteler, kitaplar ve diğer basılı materyaller için metinlerin verimli bir şekilde dizilmesini sağlayan devrim niteliğindeki Linotip makinesini kullanıyordu. 1884'te Ottmar Mergenthaler tarafından icat edilen Linotip makinesi, operatörlerin tüm satırları metal olarak dökmesine olanak tanıyarak, elle harf dizme yöntemine kıyasla baskı sürecini önemli ölçüde hızlandırdı. Linotip Operatörleri sadece makineyi çalıştırmakla kalmaz, aynı zamanda makinenin iyi durumda olmasını sağlamak için bakımını da yaparlardı. Genellikle makinelerin sesi ve mürekkep ile kağıt kokusunun çevrelediği hareketli baskı atölyelerinde çalışırlardı. İş, operatörlerin harflerin doğru şekilde dizildiğinden ve metnin baskıya gönderilmeden önce hatasız olduğundan emin olmalarını gerektiren dikkatli bir göz gerektiriyordu. Linotip Operatörünün rolü sadece teknik değildi; aynı zamanda yaratıcıydı. Operatörler, basılı materyallerin istenen düzen ve tasarımını elde etmek için dizgiciler ve editörlerle sık sık işbirliği yaparak çalışmalarını yayıncılık sürecinin ayrılmaz bir parçası haline getiriyorlardı. Sanayi Devrimi sırasında basılı materyallere olan talep arttıkça, bilgilerin ve kültürün yayılmasında hayati bir rol oynayan yetenekli Linotip Operatörlerine olan ihtiyaç da arttı.
Başka kayıtlara bak
The Jobs Museum'daki geçmiş ve gelecek mesleklerin tamamı.