Tarih · 1760
Sanayi Devrimi Başlıyor
Tarihçiler Sanayi Devrimi'nin Britanya'da yaklaşık 1760'ta başladığını belirtirler, çünkü bir siren çalmadı, ama birkaç değişiklik üst üste geldi. James Watt'ın 1769'da patentlenen ayrı kondansatörü, buhar makinesini kömür madeninden çıkacak kadar verimli yaptı. Aynı yıl patentlenen Richard Arkwright'ın su çerçevesi, dokuma ipliği için yeterince güçlü pamuk eğirdi ve bir ev tekerleği değil, bir değirmen tarafından çalıştırılmak üzere tasarlandı. Demir, kömür, kanallar ve artan ücretli işçi nüfusu geri kalanını sağladı.
İş değişimi teknolojideki değişimden daha keskin oldu. 1750'de bir eğirici zamanını, tekerleğini ve ev halkının ritmini kontrol ediyordu. 1790'da, hâlâ işi varsa, su aktığı sürece çalışan bir değirmene karşı rekabet ediyordu. İş sadece hızlanmadı. Hareket etti ve bir saate sahip oldu.
Ev atölyesinden değirmene
Dışarı verme sistemi işçiyi müşteriden zaten ayırmıştı. Değirmen işçiyi araçtan ayırdı. 1771'de başlayan Arkwright'ın Cromford'daki değirmenleri makineleri, su gücünü ve işçileri tek bir çatı altında ve tek bir kural setinde topladı. Kapılar belirli bir saatte kapanıyordu. Çocuklar küçük parmakları ve daha düşük ücretleri nedeniyle kırık iplikleri birleştiriyordu. Gözetmenler izliyordu. Ürün daha homojendi ve yapan kişi ürünün daha küçük bir parçasını biliyordu.
Bu, fabrika işçisi kategorisinin kökenidir. Rol 'kumaş yapan biri' değildi. Bir çerçeveyi gözeten, kartlayan veya makinelerin altından atık pamuk toplayan biriydi. Beceri, makineleri kuran ve yapan insanlarda yoğunlaştı: değirmen ustaları, makine yapımcıları ve su çarkını veya buhar makinesini çalışır tutan mühendisler. Diğer herkes dikkat ve dayanıklılık için ücret aldı.
Geri dövüşen meslekler
El tezgahı dokumacıları bir süre gerçekten gelişti, çünkü makine eğirme ucuz iplikle onları doldurdu ve güç tezgahı hâlâ hamdı. Ücretleri yükseldi, sonra güç dokuması yayılınca 19. yüzyılın başlarında çöktü. Kırpıcılar, makasla yünü kabartarak kumaşı bitirenler, Yorkshire'daki en organize yetenekli işçiler arasındaydı ve gig değirmeni tarafından ilk değiştirilenlerdendi.
1811–1816 arasındaki Luddist makine kırma, soyut teknolojiye karşı bir öfke patlaması değildi. Geleneksel fiyatları ve çıraklıkları geçersiz kılınan işçilerin bir işçi eylemiydi. Fiyatları düşüren üreticilere ait çerçeveleri kırdılar, eski fiyatlara saygı duyan işverenlerin makinelerine dokunmadılar. Devletin cevabı askerler ve idamlardı. Onlar dişlilerden korkan insanlar değil, bir iş tanımını savunan işçilerdi.
Fabrikanın mümkün kıldığı şeyler
Ucuz pamuklu giysiler, demir aletler ve daha sonra demiryolu, sıradan insanların satın alabileceklerini değiştirdi. Ayrıca tüm sebebi bir değirmen olan kasabalar yarattı ve çalışma günü, gün ışığına veya tamamlanmış bir parçaya göre değil, vardiyalarla ölçüldü. Çıktıyı takip eden memurlar, ustabaşı olmayan mekanikçiler iş gücünün yeni ortasını oluşturdu.
Otomasyonla ilgili sonraki her panik bu on yılın bir torunudur. Argüman aynıdır: bir makine sadece bir görevi yapmakla kalmaz. Görevin kime ait olduğuna, görevin yanında kimin durduğuna ve görevi yapan kişinin hala bir mesleği olup olmadığına veya sadece bir vardiyası olup olmadığına karar verir.
Büyüyen iş
- Değirmen işçisi
- Gözetmen
- Değirmen ustası
- Makine yapımcısı
- Buhar için kömür madencisi
- Fabrika memuru
Yerini kaybeden iş
- Kumaşın darboğazı olarak ev eğiricisi
- El makasıyla kumaş bitiricisi
- Bitmiş bir parça için lonca fiyatı
Bu bölümün kayıtları
Bu on yılın meslekleri, geçmiş ve öngörülen.
Past · Sanayi DevrimiEl Dokuma DokumacısıEl dokuma dokumacısı evde çalışırdı. Dokuma tezgahı genellikle pamuk ipliklerinin kopmaması için nemli tutulan bir kır evinin odasında dururdu ve dokumacı saatte birkaç inç atkı atar ve tokmakla döverdi. İplik, bir eğirme fabrikasından veya yün tüccarından bir aracı vasıtasıyla gelirdi. Bitmiş uzunluk, ölçülmek, incelenmek ve parça başı ödeme yapılmak üzere bir depoya geri gönderilirdi. Lancashire pamuk köyleri, 1790'ların patlama döneminde bu işin merkeziydi. Batı Ülkesi'nde, Frome ve Trowbridge çevresinde ve Batı Riding'de yün dokumacıları da aynı anlaşmayla yaşardı: tezgah ve oda ailenindi ve kumaş, ipliği sağlayan tüccara aitti.
Çöküş, makinelere nefret eden adamların karikatürü değil, parça başı ücretin çöküşüydü. 1790'ların sonlarında haftada neredeyse bir pound kazanan bir pamuk dokumacısı, 1830'ların parlamento kayıtlarında, aynı tezgahta daha uzun bir hafta için genellikle birkaç şilin kazanmaktaydı. Edmund Cartwright tarafından 1780'lerde ham haliyle patentlenen ve 1810'lardan itibaren Lancashire'da pratik hale gelen güç tezgahları, 1840'larda sıradan pamuklarda yaygınlaştı ve ardından yün fabrikaları da takip etti. Bazı kalabalıklar tezgahları kırdı. Çoğu dokumacı yapmadı. Daha uzun saatler çalıştılar, parlamento'dan yasal bir asgari ücret talep ettiler, reddedildiler ve depo fiyatı yaşamaya yetmeyecek kadar düştüğünde işi kaybettiler.
Past · Sanayi DevrimiKırpıcıKırpıcı, aynı zamanda kırpma ustası olarak da adlandırılır, yünlü kumaşı tamamlayan kişiydi. Kırkma işleminden sonra, teazle başlarıyla tüyleri kabartır ve sonra terzi makaslarından farklı olarak, birkaç feet uzunluğunda, bir adamın tüm gücünü gerektiren, makas tahtası üzerinde yatay olarak kullanılan makaslarla tüyleri düzlerdi. İyi bir kırpıcı, tüylerin sık ve düzgün olduğu, çukur ya da tümseğin olmadığı bir yüzey bırakırdı ve West Riding kumaşçıları onu yün ticaretinin aristokratlarından biri olarak görürdü. Huddersfield, Leeds ve Spen Vadisi'nin kumaş köyleri onun çalışma alanıydı. Makaslar ustalığın sembolüydü. Kumaş kumaşçının mülkiyetinde kalır, dükkâna getirilir ve giydirilmiş olarak alınırdı.
Silindir etrafına sabitlenmiş teazlelerle tüyleri kabartan gig değirmenleri ve mekanik bıçaklarla kırpma yapan çerçeveler, bu ustalığı tahtadan aldı. 1811 ve 1812 yıllarında Yorkshire kırpıcıları, Nisan 1812'de Spen Vadisi'ndeki William Cartwright'ın Rawfolds'deki değirmenine yapılan saldırı da dahil olmak üzere bu makinelere saldırdı. Bu saldırılar ticaretin hikayesine aittir. Ancak işi sona erdiren şey değillerdi. Çerçeveler, bir adamın makasla yaptığı işten daha hızlı ve daha ucuza kumaşı tamamladı, kumaşçılar onları kurmaya devam etti ve el ile kırpma parça başı ücret ortadan kalktı. Parlamento, 1812 Çerçeve Kırma Yasası ile şiddete yanıt verdi. Tamamlama atölyeleri ise makinede kırpma yaparak karşılık verdi.
Past · Orta Çağ DönemiKömürcüKömürcü, ormanın kömürcüsü, bir kömür madencisi değildi. Ağaçlık alandan odunları bir yığın halinde üst üste dizer, saman, çim ve toprakla örter ve alev yerine duman çıkacak şekilde yakardı. Çok fazla hava olursa yığın kül olurdu ve kimse onu satın almazdı. Çok az hava olursa odunlar yarı ham kalırdı. Yığının yanında bir kulübede bazen birkaç gün kalır, dumanın rengini değiştirirken havalandırmaları açıp kapar ve parlak bir nokta kaçmadan önce yığındaki sızıntıları taze bir toprak parçasıyla kapatırdı. Yığın soğuduğunda siyah kömürü tırmıkla çıkarır ve fırın, barut değirmeni veya mangal için torbalardı.
Weald, Forest of Dean, Wyre ve yüzlerce küçük ormanda ağaçlar yıllık döngülerle kesilirdi, böylece büyük kereste ağaçları değil, alt ağaçlar ona odun sağlardı. Bu zanaat, Orta Çağ orman geleneklerinden 19. yüzyıl sonlarına kadar devam etti; Abraham Darby'nin kok kömürü fırınları beslemeye başlamasından sonra bile. Mineral kömür ev ocaklarını aldı. Kok, sıradan yüksek fırını aldı. 19. yüzyılda kapalı reaktörler demir kaplarda odunu karbonlaştırdı ve katran ile asidi daha ucuz kömürle birlikte topladı. Ormandaki yığın bu fiyatla rekabet edemedi. Son kömürcüler artık sadece şerbetçiotu kurutma fırınları, mangallar ve birkaç özel zanaat için kömür sağlıyor, bir zamanlar ormanları dumanlandıran demir fabrikaları için değildi.
Past · Georgian DönemiÇukur Testercisiİki adam ve bir uzun testere, kalas parçasını tahtalara dönüştürürdü. Üst testercisi kütüğün üzerinde durur, çakmak çizgisi çizmeli ve bıçağı yönlendirirdi. Çukurda duran kişi ise meşe, karaağaç veya ladin boyunca testereyi aşağı çekerek tozun üzerine düşmesini sağlardı. Demir kelepçeler kalas parçasını tutardı. Ahşap takozlar yarığın sıkışmasını önlerdi. Kraliyet tersanesinde çukur ya kazılmış bir çukur ya da yükseltilmiş bir beşik olurdu; kırsal tersanelerde ise ağaçların kesildiği yerde açılırdı. Düz bir ladin sabah içinde kesilebilirdi. Bir gemi yapımcısı için eğri ve inatçı olan pusula kerestesi günün geri kalanını alır ve fiyatı artırırdı.
On yedinci yüzyıldan on dokuzuncu yüzyıl ortalarına kadar bu çift, İngiltere'deki ev marangozları ve tersanelere kereste sağladı ve aynı çukur, kütüklerin olduğu ancak değirmenin olmadığı sömürge kereste kasabalarında da kazıldı. Bazı bölgelerde su gücüyle çalışan testereler zaten vardı, ancak bir tüccar kereste indirdiği her yerde bir çukur kurulabilirdi ve İngiliz tersaneleri işi bırakmakta yavaştı. Üst testercisinin adı, işte ilk sırada duran kişi için günlük dile bile geçti. Çukurun sonunu getiren, keresteyi daha hızlı kesen ve tahtaları daha ucuza satan buharlı testere değirmenleriydi. Çukurlar ilanla kapatılmadı. İnşaatçılar değirmende kesilmiş kereste satın aldı ve yüz ayaklık pazarlık sona erdi.
Past · Sanayi DevrimiSlubber DofferSlubber doffer, Sanayi Devrimi sırasında tekstil endüstrisinde önemli bir figürdü ve öncelikle eğirme makinelerinin bakımı ve işletilmesinden sorumluydu. Bu işçiler, 18. ve 19. yüzyılların hareketli tekstil fabrikalarında iplik ve ip üretiminin sorunsuz devam etmesini sağlamakta hayati bir rol oynadılar. 'Slubber doffer' terimi, özellikle eğirme çerçevelerinden dolu iplik makarası çıkaran ve yerine boş makaralar koyanları ifade eder; bu görev hem fiziksel çeviklik hem de kullanılan makinelerin iyi anlaşılmasını gerektiriyordu. Slubber doffer'ın işi genellikle gürültülü ve hızlı tempolu bir ortamda yapılırdı; makinelerin gürültüsü havayı doldurur ve ham pamuk ile yünün kokusu her zaman hissedilirdi.
Bu iş genellikle sekiz veya dokuz yaşında kadar küçük çocuklar tarafından, makineler arasındaki dar alanlarda hareket edebilmeleri nedeniyle fabrikalarda çalıştırılırdı. Slubber doffer'ın günü, eğirme sürecinin kesintisiz devam etmesini sağlamak için tekrarlayan ancak hayati önemde olan görevlerle doluydu; bu iş fiziksel olarak zorluydu ve yüksek dikkat gerektiriyordu.
Zorlu çalışma koşullarına rağmen, slubber dofferlar tekstil üretim sürecinin ayrılmaz bir parçasıydı ve Sanayi Devrimi'nin temel taşlarından biri olan tekstil endüstrisinin hızlı büyümesine katkıda bulundular. Emekleri, hem iç hem de uluslararası pazarlarda artan tekstil talebini karşılamak için vazgeçilmezdi.
Bu bölümün şirketleri
En büyükler
Britanya Doğu Hindistan Şirketi
Hâlâ Britanya'nın en zengin firması, 1757'den sonra Bengal'den gelir sağlıyor.
İngiltere Bankası
Endüstriyel yatırım ve savaş finansmanının finansal altyapısı.
- Hope & Co.
Amsterdam'ın önde gelen tüccar bankası, hükümetlere kredi verir ve ticareti garanti eder.
O dönemde yeni
- Boulton & Watt
1775'ten itibaren, kömür madeninden çıkabilecek kadar verimli buhar makineleri satan ortaklık.
Arkwright'ın değirmenleri
1771'den itibaren Cromford, kapılı çalışma günü olan su gücüyle çalışan fabrikanın modeli.
- Wedgwood
Josiah Wedgwood'un çömlek atölyesi, bir zanaatı sanayileştiren ve ismiyle pazarlayan.