Şirket
DağılmışPennsylvania Demiryolu
Philadelphia · 1846 – 1968
1968'de New York Central ile birleşerek Penn Central'ı oluşturdu, 1970'de iflas etti.
Pennsylvania Demiryolu, Philadelphia'yı Pittsburgh ile ve dolayısıyla Ohio vadisiyle bağlamak için 1846'da tescil edildi. J. Edgar Thomson ve Thomas Scott yönetiminde yeni bir şey oldu: bölümleri, hat ve personel yapısı olan, sahip olmayan yöneticilere sahip profesyonelce yönetilen bir şirket.
On dokuzuncu yüzyılın sonlarında uzun süreler boyunca Amerika Birleşik Devletleri'nin en büyük özel işvereni ve genellikle gelir açısından en büyük şirketiydi. 'Dünyanın standart demiryolu' ifadesi kendi reklamıydı. İşletme yöntemleri açısından da yaklaşık olarak doğruydu.
Yönetim bir iş olarak
Mühendisler, kondüktörler ve atölye işçileri görünür işleri yapardı. İcat edilen, diğer yöneticileri denetleyen, mağazayı dolaşmak yerine yazılı raporları kullanan yöneticiydi. PRR'nin organizasyon şeması, bir demiryolunun bir sahibin izlemesi için çok büyük olması nedeniyle sonraki sanayi firmaları tarafından kopyalandı. Altoona ve Harrisburg atölyeleri barındırıyordu. Philadelphia'daki Broad Street İstasyonu memurları barındırıyordu. Her ikisi de şirketin kendisiydi.
Başarısız birleşme
1968'de Pennsylvania, eski rakibi New York Central ile birleşerek Penn Central'ı oluşturdu. Bu birleşme, uyumsuz sistemler, ertelenmiş bakım ve nakit çekmekte olan bir holding şirketi nedeniyle felaketti. Penn Central 1970'te iflas başvurusunda bulundu, o zamanlar Amerikan tarihinin en büyüğüydü. 1976'da hükümet destekli Conrail, yük operasyonunu devraldı. Pennsylvania Demiryolu'nun adı lokomotiflerden kaldırıldı.
Örgütlediği iş
- Kondüktör
- Bölüm müdürü
- Atölye işçisi
- Trafik memuru
Kayıtlarda
Bu kuruluşla ilişkilendirilen meslekler.
Past · Yirminci Yüzyıl OrtalarıLokomotif AteşçisiLokomotif ateşçisi, buharlı bir motorun ikinci kişisiydi; mühendisin treni kullanırken ateşi besleyen ve kazanı izleyen kişiydi. Kömür yakan bir motorda bu, bir kürek, bir ateş kutusu kapısı ve tembel bir ateşi düşen buharla cezalandıran bir ayaklık anlamına geliyordu. Yağ yakan bir motorda ise besleme bir vana ve alevdi ve su ile basınç takibi devam ediyordu. Su göstergesi, enjektör ve ölçer, kürekle birlikte onun araçlarıydı. O, motor ekibinin yarısıydı, bir yolcu ya da depo temizleyicisi değildi.
Bu sergi o buharlı ateşçidir. Amerikan demiryolları 1940'lar ve 1950'ler boyunca dizel motorlara geçti ve 1960'ların başında ana hat buhar motorlarını büyük ölçüde bitirdi. British Rail ana hat buhar motorlarını 1968'de sonlandırdı. Bazı anlaşmalar, dizel ekiplerinde ikinci bir kişiyi korudu, ancak o ateşi beslemedi ya da kazanla ilgilenmedi. Etiket ateşin bittiği yerde durur. Depo manevra motorları ve şube motorları aynı cam takibini kullandı.
Past · Yirminci Yüzyıl OrtalarıFrençiBu sergideki frençi, Amerikan demiryolu işçisi olup, hava frenleri öncesinde ve hala yaygınlaşmakta olduğu uzun yıllar boyunca vagonları çatıdan ve yerden frenleyip bağlayan kişidir. Bağlantı pimi ile vagonların arasına girerdi. El freniyle koşu tahtasına tırmanır ve tren hareket ederken tekerlekleri çevirirdi. Fener ve fren sopası sıradan ekipmandı ve tren yola çıktıktan sonra kuyruk vagonu onun üssüydü. 1890'larda federal güvenlik yasasıyla zorunlu hale gelen Westinghouse hava freni ve otomatik mafsal bağlantısı, bu çatı yürüyüşünü azaltmış ancak mesleği sona erdirmemiştir.
Yerel yük trenleri ve depolar, çatılar sessizleşse bile onlarca yıl boyunca frençiye yerde ihtiyaç duydu. Radyo ve dizel yol uygulaması, mesleğin klasik biçimini sona erdirdi. Daha sonra radyolu bir kondüktör, hava koşullarında vagon üstlerinde olan biri değildi. Eski yöntemin tehlikesi, güvenlik yasası yazılacak kadar ciddiydi ve yaralanma listesi olmadan dürüstçe ifade edilebilir. Bu etiket Amerika Birleşik Devletleri uygulamasını anlatır: çatı, pim ve yer.
Past · Sanayi DevrimiAnahtarçıAnahtarçının rolü, hızlı sanayi büyümesi ve demiryolu ağlarının genişlemesiyle karakterize edilen Sanayi Devrimi sırasında demiryollarının işletilmesinde çok önemliydi. Anahtarçılar, trenlerin ray değiştirerek karmaşık demiryolu sistemlerinde yönlendirilmesini sağlayan ray anahtarlarını işletmekten sorumluydu. Bu iş, demiryolu ağını iyi anlamayı ve mühendisler ile kondüktörlerle etkili iletişim kurabilme yeteneğini gerektiriyordu. Anahtarçılar genellikle çiftler veya ekipler halinde çalışır, trenlerin güvenli ve verimli hareketini sağlamak için hareketlerini koordine ederlerdi. Ayrıca sinyalleri izlemek ve rayların engellerden arındırılmış olmasını sağlamak gibi görevleri vardı; bu da rollerini demiryolu operasyonlarının güvenliği açısından kritik kılıyordu. İş genellikle her türlü hava koşulunda yapılır, fiziksel dayanıklılık ve dikkat gerektirirdi çünkü anahtarçılar raylardaki değişen durumlara hızlıca yanıt vermeye hazır olmalıydı.
Past · Yirminci Yüzyıl OrtalarıPullman GörevlisiPullman görevlisi, Amerika Birleşik Devletleri'nde Pullman yataklı vagonlarda görevli kişiydi. Yatakları hazırlar, çarşaf ve vagonu temiz tutar, bagajları taşır, yolcuları uyandırır ve yolculuk programı devam ettiği sürece görevde kalırdı. Şirket, bu pozisyon için siyahi erkekleri işe alma politikası uyguladı ve iş, Siyah Amerika'da en bilinen hizmet işleri arasında yer aldı: becerikli, halka açık ve sıkı kurallara bağlıydı. Bahşişler hoş bir ekstra değil, ücretin büyük bir parçasıydı çünkü maaş düşük tutuluyordu ve işi yapanlar bu düzenlemeyi bir şikayet olarak dile getirdi.
Philip Randolph ve 1925'te kurulan ve 1937'de tanınan Brotherhood of Sleeping Car Porters, onur ve ücreti sözleşmeye bağladı. Bazı vagonlarda çalışan hizmetçiler, genellikle Siyah kadınlar, ayrı bir sınıftı ve bu etiket onları görevlilerin unvanına dahil etmez. O zamanlar gece trenleri azalmaya başladı. Pullman'ın işletme işi üretimden ayrıldıktan sonra, vagonlar demiryollarına geçti ve 1960'ların sonlarında çoğu hatta ortadan kalktı. Sergi, görevliden ödünç bir ağız olmadan sade bir dille bahseder.
Zaman çizelgesinde
İlgili
- İngiliz demiryolu şirketleriYeniden kurulmuş