Yirminci Yüzyılın Başları
Zincirci
Yirminci Yüzyılın Başları içinde yapılmış, teknoloji ve toplumsal değişimle geçerliliğini yitirmiş bir meslek.
Galeri

Zincirci mesleği hakkında
Cradley Heath'te ve Old Hill ile komşu kasabalardaki küçük zincir sokaklarında zincir, halka halka dövülürdü. Bir kadın kısa bir demir çubuğu sivriltir, önceki halkadan geçirir ve arka bahçedeki bir dükkanda, yüz ağırlıkla ödenen bir dolly dükkanında bick üzerinde birleşme yerini kaynak yapardı. Bu küçük işti: sıradan zincir, köpek zinciri, daha hafif boyutlar. Ağır kablo, daha büyük dükkânlarda erkeklerin işiydi. 1910'dan önce arka bahçe pazarlığı sömürücüydü. Bir kadın sabahın erken saatlerinden akşama kadar ocakta çalışabilir ve haftalık beş ya da altı şilin kazanabilirdi, yanında öğrenen kızlar ise bu ağırlığın daha küçük bir payını alırdı.
Mary Macarthur ve Ulusal Kadın İşçileri Federasyonu, 1910 zincirci grevini yönetti; böylece işverenler, 1909 Ticaret Kurulları Yasası kapsamında Zincir Ticaret Kurulu'nun belirlediği saat başı iki buçuk peni asgari ücreti gerçekten ödemek zorunda kaldılar. Grev başarılı oldu. Ücret için bir taban oluşturdu. Ancak sıradan zincirin yapılma biçimi olarak arka bahçe çekici yöntemini korumadı. Makine yapımı zincir ve ardından fabrikalardan kaynaklı zincir, yasal el işçiliği ücretinden daha ucuza sıradan halkaları sağladı. Kadınlar açlık ücretini durdurmuştu. Yirminci yüzyılın başlarında pazar, büyük siparişleri fabrikaya götürdü ve eski ev atölyeleri azaldı.
Bir Zincircinin Günü
Çubuğu kesmek
Sabahın demiri, eldeki zincirin boyutuna göre bir halkanın uzunluğunda kesilirdi; küçük boyutlar kadınlar ve kızlar için arka bahçe atölyelerinde yapılırdı. Uçlar sivriltilir, kaynak için uygun hale getirilirdi, herhangi bir halka kapatılmadan önce. Yanlış uzunluk yanlış boyuttu ve karışık boyutlarda bir demet, ödenirse bile daha ucuz türden sayılırdı.
Halkayı kaynaklamak
Her sivriltilmiş uç, son bitmiş halkadan geçirilir, kapatılır ve küçük ocakta ısıtılarak bick üzerinde hafif bir çekiçle kaynak yapılırdı. Dolly ve maşa, darbenin düşmesi gereken sıcak ucu tutardı. Hız önemliydi çünkü 1910 öncesi ücret yüz ağırlık başına ödenirdi; yavaş bir sabah, haftanın sonunda daha hafif bir demet demekti.
Zincirin büyümesi
Zincir, dükkân zemininde halka halka uzar ve biri büyürken boyutunu kontrol ederdi ki alıcı yüz ağırlığı reddetmesin. En küçük işlerdeki kızlar, kadınlarla aynı uzun çalışma saatlerine sahipti, ancak daha küçük bir ücret payı için. Fabrika düdüğü yoktu ve demir bittiğinde ya da ışık ve ocak sönünce dükkân kapanırdı.
Demetin tartılması
Bitmiş zincir demetlenir ve tartılırdı çünkü eski fiyat yüz ağırlık başına idi ve sonraki saatlik ücret bile işverenin yapılanı saymasını engellemedi. 1910'dan önce bu ağırlık, uzun günlerin haftası için genellikle beş ya da altı şilin anlamına gelirdi. Grevden sonra, gerçekten saat başı iki buçuk peni alan bir kadın on şilinden biraz fazlasını görebilirdi; bu, ocağı bırakıp grevde durmanın tüm amacını oluşturuyordu.
Sonrasında gelen
Cradley Heath'te kadınlar tarafından dövülen küçük zincirler, makine yapımı zincirlerle değiştirildi. 1910 grevi çıkışta asgari ücret kazandı.
Ardıllık sayfasıİlgili kayıtlar
Bal-kız
Bir bal-kız, bir Cornish veya Batı Devon madeninin yüzey işleme katında bakır cevheri ve bazen kalay kırar ve ayırırdı. Yeraltında değildi. Bal kelimesi madeni ifade eder. Hava koşullarına açık döşeli veya tahtalı bir zeminde, yıkamak için yeterince küçük cevheri ezmek için kısa saplı, düz yüzlü bir tokmak olan bucking hammer kullanırdı ve daha büyük taşlar için daha ağır bir cobbing hammer kullanılırdı. Atık taşlar gözle seçilirdi. İşlenmiş cevher, suyun daha ağır mineralleri ayırdığı buddle ve diğer yüzey tesislerine giderdi. Bu meslek, on sekizinci yüzyılda bu bakır madenleri genişlediğinde başlar ve yirminci yüzyılın başlarında aynı madenler kapandığında ve mekanik damgalar, kırıcılar ve daha sonra flotasyon kırma işini yaptığında sona erer. 1842 Maden ve Kömür Yasası kadınları yeraltı işlerinden çıkardı. Ancak yüzey işleme katını kapsamıyordu ve bal-kızlar bu yasadan sonra uzun süre yüzey iş gücünün normal bir parçası olarak kaldılar. Nüfus sayımı kayıtları bu unvanı Cornwall ve Tavistock çevresinde kullanır. Devon Great Consols büyük işverenler arasındaydı. Bu terim, romantik bir maden kadını ya da çocuk taşıyıcısı işi değil, bu el işleme katını ifade eder.
Comptometer Operatörü
Bir comptometer operatörü, 1887'de Dorr E. Felt tarafından çıkarılan tuşlu hesap makinesi Felt comptometer'ı kullanırdı. Kolu çevrilen bir hesap makinesinden farklı olarak, bir sütundaki birkaç tuşun aynı anda aşağı inmesine izin veriyordu, böylece eğitimli bir el bir sayıyı tek hamlede girebiliyordu. Bankalar, faturalama ofisleri, demiryolları ve sigorta odaları, çoğunlukla kadınları, saatlerce o klavyede rakamları toplamak ve genişletmek için işe alırdı. Operatör okulları dokunuşu öğretir ve hızı sertifikalandırırdı. Sonuç, muhasebecinin güvenebileceği bir toplam olurdu, basılı bir metin sayfası değil. Makinenin uzun ömrü, işi başta Viktorya dönemi gibi gösterir ve serginin dürüst merkezi yirminci yüzyıl ofisidir; elektronik hesap makineleri ve bilgisayarlar 1960'lar ve 1970'lerde sütunları devralana kadar. Bir comptometer bürosu işi parti bazında satabilirdi. Bir kurum içi operatör, beslediği defterlerin yanında otururdu. Her iki durumda da beceri ellerdeydi ve ucuz elektronik tuşlar bu beceriyi yaşatmadı.
Başka kayıtlara bak
The Jobs Museum'daki geçmiş ve gelecek mesleklerin tamamı.