
1880–1921
Mary Macarthur
Cradley Heath'teki 1910 zincir yapıcılar grevinin sendika lideri.
Macarthur ve Ulusal Kadın İşçileri Federasyonu küçük zincir yapıcıların ücretlerini ulusal bir hikâye haline getirdi. Grev ve Ticaret Kurulları Yasası asgari ücret getirdi.
Aynı bölgedeki çivi yapıcılar komşu sergidir: aynı evcil demirhane, farklı ürün, aynı el fiyatı çöküşü.
Bu yaşama bağlı kayıtlar
2
Past · Yirminci Yüzyılın BaşlarıZincirciCradley Heath'te ve Old Hill ile komşu kasabalardaki küçük zincir sokaklarında zincir, halka halka dövülürdü. Bir kadın kısa bir demir çubuğu sivriltir, önceki halkadan geçirir ve arka bahçedeki bir dükkanda, yüz ağırlıkla ödenen bir dolly dükkanında bick üzerinde birleşme yerini kaynak yapardı. Bu küçük işti: sıradan zincir, köpek zinciri, daha hafif boyutlar. Ağır kablo, daha büyük dükkânlarda erkeklerin işiydi. 1910'dan önce arka bahçe pazarlığı sömürücüydü. Bir kadın sabahın erken saatlerinden akşama kadar ocakta çalışabilir ve haftalık beş ya da altı şilin kazanabilirdi, yanında öğrenen kızlar ise bu ağırlığın daha küçük bir payını alırdı.
Mary Macarthur ve Ulusal Kadın İşçileri Federasyonu, 1910 zincirci grevini yönetti; böylece işverenler, 1909 Ticaret Kurulları Yasası kapsamında Zincir Ticaret Kurulu'nun belirlediği saat başı iki buçuk peni asgari ücreti gerçekten ödemek zorunda kaldılar. Grev başarılı oldu. Ücret için bir taban oluşturdu. Ancak sıradan zincirin yapılma biçimi olarak arka bahçe çekici yöntemini korumadı. Makine yapımı zincir ve ardından fabrikalardan kaynaklı zincir, yasal el işçiliği ücretinden daha ucuza sıradan halkaları sağladı. Kadınlar açlık ücretini durdurmuştu. Yirminci yüzyılın başlarında pazar, büyük siparişleri fabrikaya götürdü ve eski ev atölyeleri azaldı.
Past · Viktorya DönemiÇivi UstasıBlack Country'de bir çivi ustası, evdeki bir ocakta çivileri tek tek yapardı. Fogger'dan alınan çubuk demir, ısıtılır, sivriltilir, kesilir ve başı yapılırdı; genellikle küçük bir elin arkasına daha ağır bir darbe vurmak için ayakla çalışan oliver altında. Dudley, Sedgley, Gornal, Lye, Halesowen ve Bromsgrove'a doğru olan atölyeler bu ocaklarla doluydu. Sayım binlikti. Çubuğu temin eden fogger, çivileri geri alır ve anlaşmadaki her iki fiyat da aile parayı görmeden önce düşülürdü. Bu, fabrika zili değil, evin de yaşadığı oda olan bir dış işti.
On dokuzuncu yüzyılın başlarından itibaren makineyle sacdan kesilen kesme çiviler, yaygın dövme çivinin fiyatını düşürdü. 1880'ler ve 1890'larda miktar olarak ucuz olan tel çiviler, kalan fiyatı yok etti. 1840'ların çocuk işçiliği soruşturmaları için muhabirler, çubuğu ısıtan veya küçük çivinin başını yapan çocukların uzun günler çalıştığı tüm aileleri blokta buldu. Raporlar saatleri ve fiyatları listeler. At çivileri ve birkaç özel tür, genel çiviler gittikten sonra el işi olarak kaldı. Sıradan bir marangoz çantasındaki çivi makine çivisi olmuştu ve ocak buna karşı satış yapamazdı.