
1812–1887
Henry Mayhew
Londra sokak röportajları birkaç serginin kaynağı olan gazeteci.
Mayhew'in 1849'dan itibaren araştırdığı London Labour and the London Poor, bir saf bulucunun veya tosher'ın ne kadar ücret aldığını ve günün nasıl geçtiğini kaydeder. O bir muhabirdi, nüfus sayımı yapan değil. Röportajlar hâlâ en yakın kayıttır.
Daha sonraki bir tarihçi bir rakamı düzelttiğinde, bu düzeltme sergiyle birlikte olmalıdır.
Bu yaşama bağlı kayıtlar
8
Past · Viktorya DönemiSaf-BulucuBir saf-bulucu, Viktorya dönemi Londra'sının sokaklarından, ahırlardan ve köpek kulübelerinden köpek dışkısı toplar ve bunu "pure" ticaret adı altında tabakhanelere satardı. Tabakçılar bunu bate olarak kullanırlardı. Deriler kireçlendikten ve tüyleri alındıktan sonra, dışkıdan yapılan bate onları yumuşatır ve sonraki tabaklama işlemlerini kabul etmelerini sağlardı. Bu aşamada köpek dışkısı tercih edilirdi ve Bermondsey'nin tabakhane avluları pazar yeriydi. Bulucu, belirli bir güzergahı yürür, malzemeyi bir kova veya torbaya toplar ve miktarına ve durumuna göre satardı. Kuru ve satılabilir stok, ıslak veya bozulmuş kovadan daha fazla para ederdi. Bu, Henry Mayhew tarafından "London Labour and the London Poor" adlı eserinde ayrıntılı olarak kaydedilen fakir bir sokak ticaretiydi.
İş, malzemesi hakkında açık sözlüydü çünkü malzeme ürünün kendisiydi. Bulucular dışkıyı stok olarak tutar, tabakçılar ise onu bir bileşen olarak satın alırdı. Kimyasal bate'lerin ve ardından krom tabaklamanın avluların dışkıya olan ihtiyacını ortadan kaldırmasıyla ticaret sona erdi. Tek bir ünlü yasa ile yasaklanmadı. Satılamaz hale geldi. On dokuzuncu yüzyılın sonları ve yirminci yüzyılın başlarında, bir kovası olan bulucunun Bermondsey'de eski alıcı kuyruğu artık yoktu.
Past · Viktorya DönemiTosherBir tosher, Londra'nın eski kanalizasyonlarında sokaklardan yıkanarak gelen madeni paralar, metal ve diğer nesneleri arardı. Henry Mayhew, London Labour and the London Poor adlı eserinde bu adamları, genellikle küçük bir çete halinde, alçak gelgitte tuğla tünellere giren, fener ve çanta taşıyan kanal avcıları olarak kaydetmiştir. Ağır nesnelerin çöktüğü eğimli tabanı tırmıklayıp çıkardıklarını satarlardı. Bu iş yasadışıydı. Kanalizasyonlar komisyonerlere aitti ve bir tosher izinsiz giren kişi, yani kilise çalışanı değil, bir izinsiz giren olarak kabul edilirdi. Tosh, hurdadan ibaretti. Kelime hem bulunan şeyi hem de adamı tanımlar.
Çalışma yeri kanalizasyondu. Bu, işin gerçeği olduğu için belirtilmiştir, şaka veya okuyucu için tüyler ürpertici bir durum olarak değil. Mayhew'in görüştüğü adamlar, hesaplanmış bir turdan bahsetmişlerdir: alçak gelgitte girip, su geri gelmeden çıkmak, yıkayıcıları ve onları geri çevirecek ustabaşlarını atlatmak. Joseph Bazalgette'in 1859'da Metropolitan Board of Works için başlattığı ve 1860'lar ile 1870'lerde inşa edilen kesme kanalizasyonlar, bu çetelerin kullandığı eski dere çıkışlarının yerini aldı. Yeni sistemi ücretli yıkayıcılar korudu. Serbest toshing bu yeniden yapılandırmadan sonra hayatta kalamadı.
Past · Viktorya DönemiÇamur Toplayıcısı'Çamur toplayıcısı' terimi, genellikle çocuklar veya yoksullar olan, Viktorya Dönemi'nde özellikle Londra'daki Thames Nehri kıyılarında dolaşarak atık ve çamur içinde değerli şeyler arayan kişileri ifade eder. Bu kişiler, çekilen gelgit sonrası geride kalan çamur ve kalıntıları didikleyerek satılabilir veya yeniden kullanılabilir herhangi bir şey ararlardı. İş, birçok ailenin aşırı yoksullukla mücadele ettiği ve hayatta kalmak için bu küçük kazançlara ihtiyaç duyduğu zorunluluktan doğmuştur. Çamur toplayıcıları eski madeni paralar, takılar, çömlekler ve hatta atılmış ev eşyaları gibi şeyler bulur, bunları yerel tüccarlara veya pazarlarda satarlardı. İş fiziksel olarak zorluydu ve genellikle tehlikeliydi, çünkü çamurlu kıyılar kaygan olabilir ve Thames'in suları güçlü akıntılar ve kirlilikle biliniyordu. Zorlu koşullara rağmen, çamur toplayıcıları kentsel ekonomide önemli bir rol oynadı ve malzemelerin geri dönüşümüne, bu kavram yaygınlaşmadan çok önce katkıda bulundular.
Past · Victoria DönemiYaya Geçidi TemizleyicisiYaya Geçidi Temizleyicisi rolü, Victoria İngilteresi'nin hareketli sokaklarında ortaya çıktı; burada kentsel merkezlerin hızlı büyümesi ve at arabalarının ortaya çıkması yayalar için benzersiz zorluklar yarattı. Yaya Geçidi Temizleyicileri, özellikle yoğun kavşaklarda, çamur, at gübresi ve enkazın biriktiği yolları temiz tutmakla görevlendirilmişti. Genellikle çocuklar veya yoksullar olan bu işçiler, sokak köşelerinde süpürgeleriyle durur, kirleri süpürerek geçenler için daha temiz bir yol oluştururlardı. İşleri sadece temizlikle ilgili değil, aynı zamanda kaotik kentsel ortamda dolaşanların güvenliği ve konforunu sağlamayla da ilgiliydi.
Yaya Geçidi Temizleyicileri, Londra gibi trafikle dolup taşan ve nal sesleri ile tekerlek gürültüsünün yoğun olduğu şehirlerde sıkça görülürdü. Genellikle yırtık pırtık giysiler giyerlerdi, bu da düşük sosyal statülerini yansıtırdı ve kazançları azdı; geçenlerin temiz bir geçiş için minnettarlıkla attığı bozuk paralara bağlıydılar. Bu iş, dönemin sosyal sorunlarının bir simgesiydi; zenginler ile çalışan yoksullar arasındaki keskin ayrımı ve çocuk işçiliğinin karşılaştığı zorlukları ortaya koyuyordu.
Past · Viktorya DönemiPaçavra ve Kemik ToplayıcısıPaçavra ve Kemik Toplayıcısı, Viktorya ve Edward dönemi İngiltere sokaklarında tanıdık bir figürdü ve modern çevresel kaygılardan çok önce geri dönüşüm ruhunu temsil ediyordu. Bu gezici tüccarlar, evlerden istenmeyen eşyaları toplardı; eski giysiler ve paçavralardan kemiklere ve hurda metale kadar. Paçavra ve kemik toplayıcıları, o dönemin ekonomisinde önemli bir rol oynadı; ailelerin atıklarını atmalarını sağlarken kendilerine de küçük bir gelir sağlıyorlardı. Genellikle mahallelerde arabalarını iterken 'Paçavralar, kemikler ve şişeler!' diye ayırt edici bir bağırışla ticaretlerini duyururlardı ve bu, birçok kişi için bir topluluk ve nostalji duygusu yaratıyordu.
Past · Viktorya DönemiFare AvcısıSanayi Devrimi'nin tam gaz devam ettiği Viktorya dönemi Londra'sının hareketli sokaklarında, fare avcısı rolü hayati bir meslek olarak ortaya çıktı. Şehirler genişledikçe ve nüfus arttıkça, özellikle fareler olmak üzere haşerelerin sayısı da arttı; bu hayvanlar kentsel yaşamın pisliği ve atıkları içinde çoğaldılar. Fare avcıları, bu kemirgen popülasyonlarını kontrol etmekle görevliydi ve veba ile tifüs gibi hastalıkların yaygın olduğu bir dönemde halk sağlığı ve güvenliğini sağlamak için önemli bir iş üstleniyordu. Tuzaklar, köpekler ve bazen de ferretler (gelincikler) ile donanmış bu kişiler, sokak aralarında ve arka sokaklarda dolaşarak, topluluğun sağlığını tehdit eden zararlıları yok etmek için yuvalarını ve deliklerini ararlardı. Yaptıkları iş sadece haşere kontrolü değil, aynı zamanda o dönemin sosyal koşullarının bir yansımasıydı; çünkü hijyen genellikle ihmal edilmekteydi ve bu ihmalin sonuçları ağırdı.
Past · Sanayi Öncesi DönemSu TaşıyıcısıSu taşıyıcısının rolü, temiz suya erişimin sınırlı olduğu toplumlarda hayati öneme sahipti. Su taşıyıcıları, nehirler, kuyular veya kaynaklar gibi su kaynaklarından evlere, iş yerlerine ve halka açık yerlere su taşımaktan sorumluydu. Bu meslek, sıhhi tesisat altyapısının ya ilkel ya da hiç olmadığı kentsel alanlarda özellikle yaygındı. Su taşıyıcıları genellikle uzun saatler çalışır, ağır kaplarla sokaklarda yürür veya işlerinde yardımcı olması için eşek veya deve gibi hayvanlar kullanırlardı. İş, sadece fiziksel güç değil, aynı zamanda en iyi su kaynaklarını bilme ve özellikle kuraklık zamanlarında veya suyun kıt olduğu kuru mevsimlerde teslimat lojistiğini yönetme becerisi gerektiriyordu. Birçok kültürde su taşıyıcıları, günlük yaşamı ve halk sağlığını destekleyen hayati bir hizmet sundukları için toplumun saygı duyulan üyeleri olarak kabul edilirdi.
Past · Sanayi DevrimiBıçak Bileme UstasıBıçak bileme ustası, mutfak bıçaklarından endüstriyel kesme aletlerine kadar bıçakları bilen ve bileyen yetenekli bir zanaatkardı. Bu meslek, hızlı teknolojik ilerlemenin ve hem ev hem de endüstriyel ortamlarda hassas aletlere artan talebin olduğu Sanayi Devrimi döneminde gelişti. Bıçak bileme ustaları genellikle küçük atölyelerde çalışır veya seyyar zanaatkarlar olarak kasabalardan kasabalara taşlama taşları ve aletleriyle seyahat eder, yerel topluluklara önemli hizmetler sunarlardı. Taşlama taşının ritmik ve güven verici sesi, günlük hayatın tanıdık bir parçasıydı; bu zanaatkârlar, ticaretin aletlerinin keskin ve etkili kalmasını sağlardı.
Bıçak bileme süreci birkaç adımdan oluşurdu. Öncelikle, usta bıçağın durumunu değerlendirir, aşınma seviyesini ve gereken bileme türünü belirlerdi. Ayakla çalışan taşlama taşını kullanarak bıçağı dikkatlice bilemek için doğru açıyı koruyarak optimal kesme performansını sağlardı. Bilemeden sonra, bıçak genellikle ince bir cilaya kavuşturulurdu; bazen jilet gibi keskin bir kenar elde etmek için deri kayışı kullanılırdı. Bıçak bileme ustaları sadece zanaatlarında yetenekli olmakla kalmaz, aynı zamanda farklı çelik türleri ve çeşitli aletlerin özel ihtiyaçları hakkında derin bir bilgiye sahip oldukları için hem evlerde hem de endüstriyel işletmelerde vazgeçilmezdi.