The Jobs Museum

Viktorya Dönemi

Tosher

Viktorya Dönemi içinde yapılmış, teknoloji ve toplumsal değişimle geçerliliğini yitirmiş bir meslek.

Featured image showing Tosher - extinct profession from Viktorya Dönemi
Image

Tosher mesleği hakkında

Bir tosher, Londra'nın eski kanalizasyonlarında sokaklardan yıkanarak gelen madeni paralar, metal ve diğer nesneleri arardı. Henry Mayhew, London Labour and the London Poor adlı eserinde bu adamları, genellikle küçük bir çete halinde, alçak gelgitte tuğla tünellere giren, fener ve çanta taşıyan kanal avcıları olarak kaydetmiştir. Ağır nesnelerin çöktüğü eğimli tabanı tırmıklayıp çıkardıklarını satarlardı. Bu iş yasadışıydı. Kanalizasyonlar komisyonerlere aitti ve bir tosher izinsiz giren kişi, yani kilise çalışanı değil, bir izinsiz giren olarak kabul edilirdi. Tosh, hurdadan ibaretti. Kelime hem bulunan şeyi hem de adamı tanımlar.

Çalışma yeri kanalizasyondu. Bu, işin gerçeği olduğu için belirtilmiştir, şaka veya okuyucu için tüyler ürpertici bir durum olarak değil. Mayhew'in görüştüğü adamlar, hesaplanmış bir turdan bahsetmişlerdir: alçak gelgitte girip, su geri gelmeden çıkmak, yıkayıcıları ve onları geri çevirecek ustabaşlarını atlatmak. Joseph Bazalgette'in 1859'da Metropolitan Board of Works için başlattığı ve 1860'lar ile 1870'lerde inşa edilen kesme kanalizasyonlar, bu çetelerin kullandığı eski dere çıkışlarının yerini aldı. Yeni sistemi ücretli yıkayıcılar korudu. Serbest toshing bu yeniden yapılandırmadan sonra hayatta kalamadı.

Bir Tosher'ın Günü

Alçak gelgit

Toshers, su yürünebilecek kadar alçak olduğunda, genellikle eski bir kanalizasyonun Thames'e açıldığı yerden girerdi. Yükselen gelgit, vardiyanın bitiş saatini belirlerdi. Kapıları veya akışı kontrol etmezlerdi ve gün, gelgitin izin verdiği kadar uzun sürerdi.

Madeni para ve metal

Arama, çöken ağır nesneler içindi: madeni paralar, çiviler, hurda pirinç ve demir, bazen çatal bıçak veya kayıp bir alet. Organik atık ortamdı, ödül değil. Çantaya giren metal ve para olurdu, yıkanıp satılırdı, geri kalanı olduğu yerde bırakılırdı.

İzinsiz giriş

Kanalizasyonlar yağmacılara açık değildi. Komisyonerler ve daha sonra İşler Kurulu kendi adamlarını çalıştırırdı ve bir tosher onlarla karşılaşırsa kovulabilir veya izinsiz girişten dava açılabilirdi. Çeteler sessiz çalışır ve bildikleri bölgeleri tercih ederdi, çünkü yasadışılık ticaretin bir koşuluydu, sonradan eklenen bir söylenti değil.

Bazalgette'in yeniden inşası

1859'dan itibaren Joseph Bazalgette, Londra'nın kanalizasyonunu eski kıyı çıkışlarından uzaklaştıran kesme sistemini inşa etti. Ücretli yıkayıcılar yeni kanalizasyonları korudu. Serbest avcı, terk edilmiş gibi görünen tünelleri kaybetti ve 1870'lerin ortalarına gelindiğinde Mayhew'in anlattığı ticaret artık yaşayan bir Londra mesleği değildi.

Sonrasında gelen

Kanal arama serbest meslek işi, Bazalgette'nin sisteminde çalışan temizleyiciler ve eski ticareti her zaman yasaklayan bir yasa ile değiştirildi.

Ardıllık sayfası

İlgili kayıtlar

Viktorya Dönemi

Saf-Bulucu

Bir saf-bulucu, Viktorya dönemi Londra'sının sokaklarından, ahırlardan ve köpek kulübelerinden köpek dışkısı toplar ve bunu "pure" ticaret adı altında tabakhanelere satardı. Tabakçılar bunu bate olarak kullanırlardı. Deriler kireçlendikten ve tüyleri alındıktan sonra, dışkıdan yapılan bate onları yumuşatır ve sonraki tabaklama işlemlerini kabul etmelerini sağlardı. Bu aşamada köpek dışkısı tercih edilirdi ve Bermondsey'nin tabakhane avluları pazar yeriydi. Bulucu, belirli bir güzergahı yürür, malzemeyi bir kova veya torbaya toplar ve miktarına ve durumuna göre satardı. Kuru ve satılabilir stok, ıslak veya bozulmuş kovadan daha fazla para ederdi. Bu, Henry Mayhew tarafından "London Labour and the London Poor" adlı eserinde ayrıntılı olarak kaydedilen fakir bir sokak ticaretiydi. İş, malzemesi hakkında açık sözlüydü çünkü malzeme ürünün kendisiydi. Bulucular dışkıyı stok olarak tutar, tabakçılar ise onu bir bileşen olarak satın alırdı. Kimyasal bate'lerin ve ardından krom tabaklamanın avluların dışkıya olan ihtiyacını ortadan kaldırmasıyla ticaret sona erdi. Tek bir ünlü yasa ile yasaklanmadı. Satılamaz hale geldi. On dokuzuncu yüzyılın sonları ve yirminci yüzyılın başlarında, bir kovası olan bulucunun Bermondsey'de eski alıcı kuyruğu artık yoktu.

Kaydı gör
Viktorya Dönemi

Kömür Yükleyicisi

Kömür, Londra'ya kömür gemileriyle gelir ve sepetlere bırakılırdı. Bir kömür yükleyicisi, bir ekibin içinde durur ve bu sepetleri, adamların bir iskeleden atlayarak kullandığı kamçı, makara ve ip yardımıyla ambarın dışına çekerdi. Bu, hidrolik vinçler ve boşaltma makineleri öncesinde limanda kömür gemisi boşaltmanın standart yoluydu. Ekip gemi tarafından kiralanır, ton başına ücret alır ve genellikle adamların ücretini almadan önce kendi payını alan bir meyhaneci tarafından kontrol edilirdi. Parlamento durumu fark etti. 1843 Kömür Yükleyicileri Yasası, ekiplerin sırayla çağrılmasını sağlayan bir kayıt ofisi kurdu ve meyhanecinin iş üzerindeki kontrolü kırıldı. Ancak yasa mesleği kurtarmadı. Buharlı vinçler ve ardından vagonu doğrudan bir bargaya boşaltan hidrolik kömür boşaltma makineleri, onların yerini aldı.

Kaydı gör

Başka kayıtlara bak

The Jobs Museum'daki geçmiş ve gelecek mesleklerin tamamı.