Viktorya Dönemi
Fare Avcısı
Viktorya Dönemi içinde yapılmış, teknoloji ve toplumsal değişimle geçerliliğini yitirmiş bir meslek.
Galeri

Fare Avcısı mesleği hakkında
Sanayi Devrimi'nin tam gaz devam ettiği Viktorya dönemi Londra'sının hareketli sokaklarında, fare avcısı rolü hayati bir meslek olarak ortaya çıktı. Şehirler genişledikçe ve nüfus arttıkça, özellikle fareler olmak üzere haşerelerin sayısı da arttı; bu hayvanlar kentsel yaşamın pisliği ve atıkları içinde çoğaldılar. Fare avcıları, bu kemirgen popülasyonlarını kontrol etmekle görevliydi ve veba ile tifüs gibi hastalıkların yaygın olduğu bir dönemde halk sağlığı ve güvenliğini sağlamak için önemli bir iş üstleniyordu. Tuzaklar, köpekler ve bazen de ferretler (gelincikler) ile donanmış bu kişiler, sokak aralarında ve arka sokaklarda dolaşarak, topluluğun sağlığını tehdit eden zararlıları yok etmek için yuvalarını ve deliklerini ararlardı. Yaptıkları iş sadece haşere kontrolü değil, aynı zamanda o dönemin sosyal koşullarının bir yansımasıydı; çünkü hijyen genellikle ihmal edilmekteydi ve bu ihmalin sonuçları ağırdı.
Bir Fare Avcısının Günü
Şafak: Erken Başlangıç
Şehrin üzerinde ilk şafak ışıkları belirdiğinde, fare avcısı genellikle ailesi veya iş arkadaşlarıyla paylaştığı mütevazı konutundan kalkar. Gün boyunca karşılaşacağı kir ve çamura uygun sağlam, pratik kıyafetler giyer. Kahvaltı genellikle hızlıdır; ekmek ve çaydan oluşur. Ardından, fareleri toplamak için sağlam bir torba, çeşitli tuzaklar ve belki de avlanmaya eğitilmiş sadık bir köpek veya ferret gibi meslek araçlarını hazırlar.
Sabah: Av Başlıyor
Sabah ortalarına doğru fare avcısı, genellikle köpeğiyle birlikte sokaklara çıkar. Köpek, fare faaliyetinin belirgin işaretlerini koklayarak bulur. Avcı, sokak aralarını, bodrumları ve çöp yığınlarını inceleyerek dışkı, kemik izleri ve yuvalar arar. Bir yuva bulduğunda, tuzak kurar veya köpeğini kullanarak kemirgenleri dışarı çıkarır. İş çoğu zaman kirli ve tehlikelidir; çünkü fare avcısı ısırıklara ve hastalıklara karşı dikkatli olmalıdır.
Öğleden Sonra: Toplama
Gün ilerledikçe fare avcısı tuzaklarını kontrol eder ve yakalanan fareleri torbasına koyar. Ayrıca yerel pazarları veya meyhaneleri ziyaret ederek hizmetlerini sunabilir, böylece işletmelerin haşerelerden arınmasını sağlar. Öğleden sonra güneşi sert olabilir ve çöp kokusu bunaltıcıdır, ancak fare avcısı işinin halk sağlığı için kritik olduğunu bilerek dayanır.
Akşam: İmha
Alacakaranlık yaklaşırken, fare avcısı genellikle yakaladığı farelerle dolu ağır torbasıyla evine döner. Fareleri şehir dışındaki belirlenmiş bir alana götürüp gömebilir veya yakabilir. Uzun bir günün ardından aletlerini temizler ve ertesi günün işine hazırlanır; diğer avcılarla en büyük yakalamalar veya en zorlu yuvalar hakkında hikayeler paylaşır.
Gece: Dinlenme ve Düşünme
Günün sonunda, fare avcısı ailesiyle basit bir yemek yer ve günün olaylarını anlatır. İşinin önemini düşünür; çünkü şehri hastalık ve istiladan korumada hayati bir rol oynadığını bilir.
Sonrasında gelen
Belediye sıçan kontrolü ve teneke içindeki zehir, yakaladığı sıçanları ve köpeklerini satan adamın yerini aldı.
Ardıllık sayfasıİlgili kayıtlar
Lağım İşçisi
Lağım işçisi, Orta Çağ toplumunda insan atıklarının fosseptiklerden ve tuvaletlerden çıkarılmasından sorumlu, hayati ancak genellikle göz ardı edilen bir figürdü. Öncelikle kentsel alanlarda çalışan bu işçiler, hijyen uygulamalarının en iyi ihtimalle ilkel olduğu bir dönemde halk sağlığı ve sanitasyonun korunmasında önemli bir rol oynadı. 'Gong' terimi, dışkı anlamına gelen Eski İngilizce kelimeden türemiştir ve bu iş genellikle sosyal merdivenin en alt basamaklarından biri olarak görülmüş, bu nedenle önemli bir damgalama ile karşılaşmıştır. İşin nahoş doğasına rağmen, lağım işçileri, atık yönetiminin acil bir sorun olduğu yoğun nüfuslu kasaba ve şehirlerde hastalıkların yayılmasını önlemede hayati öneme sahipti. Lağım işçileri genellikle gece çalışır, karanlığın örtüsü altında görevlerini minimum halk maruziyeti ile yerine getirirdi. Fosseptiklerin içeriğini çıkarır, genellikle ilkel aletler kullanır ve atıkları şehrin dışındaki belirlenmiş boşaltma alanlarına taşırdı. Bu iş sadece fiziksel olarak zorlu değil, aynı zamanda sağlık riskleriyle doluydu çünkü işçiler sık sık zararlı patojenlere maruz kalıyordu. İş, güçlü bir dayanıklılık ve nahoş kokulara ve sağlıksız koşullara katlanma isteği gerektiriyordu. Zorluklara rağmen, lağım işçileri yaptıkları iş için ücret alırdı, ancak çoğu diğer işçilere kıyasla daha düşük bir maaşla, toplumdaki marjinal durumlarını yansıtan bir şekilde.
Knocker-Upper
Viktorya İngiltere'sinin hareketli sokaklarında, sanayinin gürültüsü günlük yaşamın ritmiyle buluşurken, benzersiz bir meslek ortaya çıktı: Knocker-Upper. Bu iş, erken kalkması gereken ancak çalar saat lüksüne sahip olmayanlar için hayatiydi. Knocker-Upper'lar, zamanlarının insan çalar saatleri olarak, işçi sınıfının zorlu programlarının gereksinimlerini karşılamasını sağlardı. Uzun bir sopa veya bezelye tabancasıyla donanmış olarak, uyuyan müşterilerin pencerelerine vurarak veya bazen dikkatlerini çekmek için küçük taneler fırlatarak onları uyandırırlardı. Knocker-Upper genellikle mahallede tanınan, dakikliği ve güvenilirliğiyle bilinen bir figürdü. Genellikle şafak sökmeden önce turlarına başlar, loş sokaklarda, çoğunlukla kötü hava koşullarında dolaşarak müşterilerinin uyanık ve güne hazır olmasını sağlardı. Bu iş sadece insanları uyandırmakla kalmaz; zamanın para olduğu ve her dakikanın önemli olduğu sanayi ekonomisini destekleyen hayati bir hizmetti. Güneş yükselirken, Knocker-Upper isimleri seslendirir veya pencerelere vurur, bazen sakinlerle hafif sohbetler yapardı. Varlığı birçok kişinin hayatında rahatlatıcı bir rutin, günün başladığını ve kalkma zamanının geldiğini hatırlatan bir işaretti. Ancak, 20. yüzyıla yaklaşırken, mekanik çalar saatlerin giderek daha uygun fiyatlı ve güvenilir hale gelmesiyle Knocker-Upper mesleği gözden kaybolmaya başladı. Teknolojinin yükselişi ve değişen sosyal normlar, insanların zaman yönetimini değiştirdi ve bu bir zamanlar hayati rolün sona ermesine yol açtı.
Başka kayıtlara bak
The Jobs Museum'daki geçmiş ve gelecek mesleklerin tamamı.