
machine
Değirmen ve makine aracı
Fiyatı bir değirmendeki makine tarafından belirlenen el işleri.
Güçlü dokuma tezgahları, kırpma çerçeveleri, kereste fabrikaları, çivi makineleri ve iğne makineleri. Luddist saldırıları bu kuvvete aittir. Dantel ve saman örgüsünün sessizce alt edilmesi de öyle.
Bu gücün altında
10
Past · Sanayi DevrimiYün sınıflandırıcısıYün sınıflandırıcısı, Sanayi Devrimi sırasında, özellikle 18. yüzyıl sonlarından 19. yüzyıl ortalarına kadar tekstil endüstrisinde önemli bir figürdü. Bu meslek, yünün iplik haline getirilmeden önce hazırlanması ve sınıflandırılması etrafında dönüyordu. Yün sınıflandırıcıları, ham yünün kalitesini değerlendirir, lif uzunluğu, incelik ve temizlik gibi faktörlere göre farklı derecelere ayırırlardı. Sadece en kaliteli yünün eğirme fabrikalarına gönderilmesini sağlayarak nihai tekstil ürünlerinin kalitesini etkileyen kritik bir rol oynarlardı.
Yün sınıflandırıcıları genellikle depolarda veya yün ambarlarında çalışır, çoğunlukla koyun çiftlikleri ve tekstil fabrikalarına yakın yerlerde bulunurlardı. İşleri emek yoğun olup, yün kalitesindeki ince farkları tanıyabilmek için keskin bir göz gerektirirdi. Yün genellikle büyük balyalar halinde teslim edilir ve yün sınıflandırıcısı bu balyaları açar, içeriği inceler ve yünü kalitesine göre yığınlara ayırırdı. Bu sınıflandırma süreci, tekstil endüstrisinin verimli çalışması için elzemdi çünkü farklı yün kaliteleri farklı kumaş türlerinde kullanılırdı.
Sınıflandırmanın yanı sıra, yün sınıflandırıcıları işledikleri yünün miktar ve kalitesini envanter ve fiyatlandırma amacıyla titizlikle kaydederlerdi. Özellikle yünün hasat edildiği yoğun sezonlarda uzun saatler çalışırlardı ve uzmanlıkları tekstil endüstrisinin tedarik zincirinde yüksek değer görürdü.
Past · Sanayi DevrimiSlubber DofferSlubber doffer, Sanayi Devrimi sırasında tekstil endüstrisinde önemli bir figürdü ve öncelikle eğirme makinelerinin bakımı ve işletilmesinden sorumluydu. Bu işçiler, 18. ve 19. yüzyılların hareketli tekstil fabrikalarında iplik ve ip üretiminin sorunsuz devam etmesini sağlamakta hayati bir rol oynadılar. 'Slubber doffer' terimi, özellikle eğirme çerçevelerinden dolu iplik makarası çıkaran ve yerine boş makaralar koyanları ifade eder; bu görev hem fiziksel çeviklik hem de kullanılan makinelerin iyi anlaşılmasını gerektiriyordu. Slubber doffer'ın işi genellikle gürültülü ve hızlı tempolu bir ortamda yapılırdı; makinelerin gürültüsü havayı doldurur ve ham pamuk ile yünün kokusu her zaman hissedilirdi.
Bu iş genellikle sekiz veya dokuz yaşında kadar küçük çocuklar tarafından, makineler arasındaki dar alanlarda hareket edebilmeleri nedeniyle fabrikalarda çalıştırılırdı. Slubber doffer'ın günü, eğirme sürecinin kesintisiz devam etmesini sağlamak için tekrarlayan ancak hayati önemde olan görevlerle doluydu; bu iş fiziksel olarak zorluydu ve yüksek dikkat gerektiriyordu.
Zorlu çalışma koşullarına rağmen, slubber dofferlar tekstil üretim sürecinin ayrılmaz bir parçasıydı ve Sanayi Devrimi'nin temel taşlarından biri olan tekstil endüstrisinin hızlı büyümesine katkıda bulundular. Emekleri, hem iç hem de uluslararası pazarlarda artan tekstil talebini karşılamak için vazgeçilmezdi.
Past · Sanayi Öncesi Dönemİğneciİğneci rolü, özellikle mekanik üretimin ortaya çıkmasından önce tekstil endüstrisinde çok önemliydi. İğneciler, kumaş parçalarını giysilere dikilmeden önce bir arada tutmak için karmaşık iğneleme işinden sorumlu yetenekli zanaatkârlardı. Bu iş, detaylara keskin bir göz ve sabit bir el gerektiriyordu çünkü iğneleme sürecinin hassasiyeti nihai ürünün kalitesini doğrudan etkiliyordu. İğneciler çoğunlukla atölyelerde veya evde, terziler ve dikişçilerle iş birliği içinde çalıştıkları sıkı topluluklarda görev yaparlardı. İş yoğun emek gerektirir ve kumaş türleri, desenler ve giysi yapımı hakkında derin bir anlayış isterdi. İğneciler, kumaşın yerinde kalmasını sağlamak için düz iğneler ve emniyet iğneleri gibi çeşitli iğneler kullanır, dikişlerin mükemmel hizalanmasını ve bitmiş giysilerin iyi oturmasını garanti ederdi. Bu rol genellikle kadınlar tarafından doldurulurdu ve özellikle tekstil endüstrisinin geliştiği kentsel alanlarda aile gelirine önemli katkıda bulunurlardı. Giysi talebi arttıkça, yetenekli iğnecilere olan ihtiyaç da arttı ve bu meslek sanayi öncesi ekonominin hayati bir parçası haline geldi.
Past · Sanayi DevrimiÖrgü Fabrikası İşçisiÖrgü fabrikası işçisi, Sanayi Devrimi sırasında, hızlı sanayi büyümesi ve teknolojik yeniliklerle işaretlenen dönemde tekstil endüstrisinde önemli bir rol oynadı. Bu işçiler, çorap, kazak ve diğer giysiler dahil olmak üzere çeşitli örgü ürünleri üreten örgü makinelerini işletmekten sorumluydu. İş genellikle örgü fabrikaları olarak bilinen büyük fabrikalarda yapılırdı; burada makineler faaliyet halinde hummalı bir şekilde çalışır, iş yoğun ortamda ritmik bir fon oluştururdu. İşçiler genellikle belirli makinelere atanır, örgü sürecini izler, sorunları giderir ve ürün kalitesinin fabrikanın standartlarına uygun olmasını sağlardı. İş, ayrıntılara dikkat etmeyi gerektirirdi çünkü küçük bir hata bile önemli malzeme ve zaman kaybına yol açabilirdi.
Örgü fabrikası işçileri çoğunlukla kadınlar ve çocuklardı; düzenli ücret vaadiyle fabrikalara çekilmişlerdi. İş fiziksel olarak zorluydu, uzun saatler ayakta durmayı ve tekrarlayan hareketleri gerektiriyordu; bu da yorgunluk ve yaralanmalara neden olabiliyordu. Zorlu koşullara rağmen, örgü fabrikaları özellikle kadınlar için ekonomik fırsatların sınırlı olduğu bir dönemde birçok aile için hayati bir gelir kaynağı sağladı. Örgü fabrikası işçisinin yükselişi, geleneksel el örgüsü uygulamalarının mekanik üretimle yer değiştirmesiyle toplumda meydana gelen daha geniş değişimlerin bir simgesiydi; bu da verimliliği artırdı ve tüketiciler için maliyetleri düşürdü.
Past · Sanayi Öncesi DönemKurutucuKurutucu rolü, özellikle yünlü kumaşların işlenmesinde tekstil endüstrisi için çok önemliydi. Kurutucular, kumaş yapım sürecinde 'kurutma' olarak bilinen kritik bir adımdan sorumluydu; bu adım kumaşın temizlenmesi ve kalınlaştırılmasını içeriyordu. Bu işlem, genellikle ayak gücüyle veya su gücüyle çalışan bir değirmen kullanılarak su, ısı ve mekanik hareketin birleşimiyle gerçekleştirilirdi. Kurutma işlemi, yağ ve kir gibi safsızlıkları gidermenin yanı sıra liflerin birbirine yapışmasını sağlayarak daha yoğun ve dayanıklı bir kumaş elde edilmesini sağlardı. Kurutucular, dokumacılar ve boyacılarla yakın çalışarak kumaşın üretimin son aşamalarına hazır olmasını sağlardı. Kurutma işlemi emek yoğun olup, kullanılan malzemeler ve teknikler hakkında derin bir anlayış gerektiriyordu; bu da kurutucuyu tekstil ticaretinde saygın bir figür haline getiriyordu.
Past · Georgian DönemiÇukur Testercisiİki adam ve bir uzun testere, kalas parçasını tahtalara dönüştürürdü. Üst testercisi kütüğün üzerinde durur, çakmak çizgisi çizmeli ve bıçağı yönlendirirdi. Çukurda duran kişi ise meşe, karaağaç veya ladin boyunca testereyi aşağı çekerek tozun üzerine düşmesini sağlardı. Demir kelepçeler kalas parçasını tutardı. Ahşap takozlar yarığın sıkışmasını önlerdi. Kraliyet tersanesinde çukur ya kazılmış bir çukur ya da yükseltilmiş bir beşik olurdu; kırsal tersanelerde ise ağaçların kesildiği yerde açılırdı. Düz bir ladin sabah içinde kesilebilirdi. Bir gemi yapımcısı için eğri ve inatçı olan pusula kerestesi günün geri kalanını alır ve fiyatı artırırdı.
On yedinci yüzyıldan on dokuzuncu yüzyıl ortalarına kadar bu çift, İngiltere'deki ev marangozları ve tersanelere kereste sağladı ve aynı çukur, kütüklerin olduğu ancak değirmenin olmadığı sömürge kereste kasabalarında da kazıldı. Bazı bölgelerde su gücüyle çalışan testereler zaten vardı, ancak bir tüccar kereste indirdiği her yerde bir çukur kurulabilirdi ve İngiliz tersaneleri işi bırakmakta yavaştı. Üst testercisinin adı, işte ilk sırada duran kişi için günlük dile bile geçti. Çukurun sonunu getiren, keresteyi daha hızlı kesen ve tahtaları daha ucuza satan buharlı testere değirmenleriydi. Çukurlar ilanla kapatılmadı. İnşaatçılar değirmende kesilmiş kereste satın aldı ve yüz ayaklık pazarlık sona erdi.
Past · Sanayi DevrimiEl Dokuma DokumacısıEl dokuma dokumacısı evde çalışırdı. Dokuma tezgahı genellikle pamuk ipliklerinin kopmaması için nemli tutulan bir kır evinin odasında dururdu ve dokumacı saatte birkaç inç atkı atar ve tokmakla döverdi. İplik, bir eğirme fabrikasından veya yün tüccarından bir aracı vasıtasıyla gelirdi. Bitmiş uzunluk, ölçülmek, incelenmek ve parça başı ödeme yapılmak üzere bir depoya geri gönderilirdi. Lancashire pamuk köyleri, 1790'ların patlama döneminde bu işin merkeziydi. Batı Ülkesi'nde, Frome ve Trowbridge çevresinde ve Batı Riding'de yün dokumacıları da aynı anlaşmayla yaşardı: tezgah ve oda ailenindi ve kumaş, ipliği sağlayan tüccara aitti.
Çöküş, makinelere nefret eden adamların karikatürü değil, parça başı ücretin çöküşüydü. 1790'ların sonlarında haftada neredeyse bir pound kazanan bir pamuk dokumacısı, 1830'ların parlamento kayıtlarında, aynı tezgahta daha uzun bir hafta için genellikle birkaç şilin kazanmaktaydı. Edmund Cartwright tarafından 1780'lerde ham haliyle patentlenen ve 1810'lardan itibaren Lancashire'da pratik hale gelen güç tezgahları, 1840'larda sıradan pamuklarda yaygınlaştı ve ardından yün fabrikaları da takip etti. Bazı kalabalıklar tezgahları kırdı. Çoğu dokumacı yapmadı. Daha uzun saatler çalıştılar, parlamento'dan yasal bir asgari ücret talep ettiler, reddedildiler ve depo fiyatı yaşamaya yetmeyecek kadar düştüğünde işi kaybettiler.
Past · Sanayi DevrimiKırpıcıKırpıcı, aynı zamanda kırpma ustası olarak da adlandırılır, yünlü kumaşı tamamlayan kişiydi. Kırkma işleminden sonra, teazle başlarıyla tüyleri kabartır ve sonra terzi makaslarından farklı olarak, birkaç feet uzunluğunda, bir adamın tüm gücünü gerektiren, makas tahtası üzerinde yatay olarak kullanılan makaslarla tüyleri düzlerdi. İyi bir kırpıcı, tüylerin sık ve düzgün olduğu, çukur ya da tümseğin olmadığı bir yüzey bırakırdı ve West Riding kumaşçıları onu yün ticaretinin aristokratlarından biri olarak görürdü. Huddersfield, Leeds ve Spen Vadisi'nin kumaş köyleri onun çalışma alanıydı. Makaslar ustalığın sembolüydü. Kumaş kumaşçının mülkiyetinde kalır, dükkâna getirilir ve giydirilmiş olarak alınırdı.
Silindir etrafına sabitlenmiş teazlelerle tüyleri kabartan gig değirmenleri ve mekanik bıçaklarla kırpma yapan çerçeveler, bu ustalığı tahtadan aldı. 1811 ve 1812 yıllarında Yorkshire kırpıcıları, Nisan 1812'de Spen Vadisi'ndeki William Cartwright'ın Rawfolds'deki değirmenine yapılan saldırı da dahil olmak üzere bu makinelere saldırdı. Bu saldırılar ticaretin hikayesine aittir. Ancak işi sona erdiren şey değillerdi. Çerçeveler, bir adamın makasla yaptığı işten daha hızlı ve daha ucuza kumaşı tamamladı, kumaşçılar onları kurmaya devam etti ve el ile kırpma parça başı ücret ortadan kalktı. Parlamento, 1812 Çerçeve Kırma Yasası ile şiddete yanıt verdi. Tamamlama atölyeleri ise makinede kırpma yaparak karşılık verdi.
Past · Victoria DönemiDantelciYastık danteli bir minder üzerinde yapılırdı. Deseni taşıyan bir parşömen delik açma kalıbı vardı ve iplik, işçinin çaprazlayıp, büküp, iğnelediği onlarca makara üzerinde hareket ederdi. Buckinghamshire, Bedfordshire ve Northamptonshire'daki Midlands ticareti, motif ve zemin bir ağ gibi büyüyen sürekli dantel yapardı. Bucks point, o bölgenin eski bir gurur kaynağıydı. Büyük Sergi Maltese dantelini moda haline getirdikten sonra, Bedfordshire işçileri de o zevke uygun örgülü bir dantel yapmaya başladılar. Devon ise farklı çalışıyordu. Honiton ve Beer'e doğru köylerde dantelci, ayrı ayrı motifler yapar, bunları ağ üzerine dikerdi. On dokuzuncu yüzyılın başlarından itibaren o ağ genellikle makine yapımıydı, bu yüzden ünlü bir Honiton parçası, yastığın hiç çalışmadığı bir zemin üzerinde durabilirdi.
El işi çoğunlukla kadınlar ve kız çocukları tarafından yapılırdı. Dantel okulları küçük çocukları yastıkların başına sekiz-on saat ve birkaç kuruş için oturtur, usta ise ürünlerini satar ve kar payı alırdı. Evde çalışan bir kadın haftada birkaç şilin kazanabilir ve bir yarda tamamlamak için akşama kadar çalışmaya devam edebilirdi. John Heathcoat'un 1809 tarihli makara-ağ makinesi ve Nottingham'da ondan geliştirilen Leavers makinesi, yastık fiyatının altında desenli danteli piyasaya sürdü. El işi dantel bir Pazartesi günü aniden sona ermedi. Makinenin zaten sıradan alıcıya ulaştığı bir ortamda düşük ücretli bir kalıntı haline geldi.
Past · Viktorya DönemiÇivi UstasıBlack Country'de bir çivi ustası, evdeki bir ocakta çivileri tek tek yapardı. Fogger'dan alınan çubuk demir, ısıtılır, sivriltilir, kesilir ve başı yapılırdı; genellikle küçük bir elin arkasına daha ağır bir darbe vurmak için ayakla çalışan oliver altında. Dudley, Sedgley, Gornal, Lye, Halesowen ve Bromsgrove'a doğru olan atölyeler bu ocaklarla doluydu. Sayım binlikti. Çubuğu temin eden fogger, çivileri geri alır ve anlaşmadaki her iki fiyat da aile parayı görmeden önce düşülürdü. Bu, fabrika zili değil, evin de yaşadığı oda olan bir dış işti.
On dokuzuncu yüzyılın başlarından itibaren makineyle sacdan kesilen kesme çiviler, yaygın dövme çivinin fiyatını düşürdü. 1880'ler ve 1890'larda miktar olarak ucuz olan tel çiviler, kalan fiyatı yok etti. 1840'ların çocuk işçiliği soruşturmaları için muhabirler, çubuğu ısıtan veya küçük çivinin başını yapan çocukların uzun günler çalıştığı tüm aileleri blokta buldu. Raporlar saatleri ve fiyatları listeler. At çivileri ve birkaç özel tür, genel çiviler gittikten sonra el işi olarak kaldı. Sıradan bir marangoz çantasındaki çivi makine çivisi olmuştu ve ocak buna karşı satış yapamazdı.