
law
Anatomi Yasası ve morg
Evden ve mezarlıktan çıkan bedenler.
Dirilticiler 1832'de alıcılarını kaybetti. Gözcüler ve cenaze görevlileri, defin işlemi için beden morga götürülünce bedeni kaybetti.
Bu gücün altında
3
Past · Viktorya DönemiDiriltmeciDiriltmeci rolü, genellikle ceset hırsızı olarak anılan, 19. yüzyılın başlarında tıbbi araştırma ve eğitim için ceset talebinin arzı aşmasıyla ortaya çıktı. İnsan anatomisi çalışmasının önem kazandığı bir dönemde, tıp okulları diseksiyon için taze örneklere ihtiyaç duyuyordu, ancak yasal kısıtlamalar cesetlerin bulunabilirliğini sınırlıyordu. Diriltmeciler gölgelerde faaliyet göstererek yeni gömülmüş cesetleri mezarlıktan çıkarır ve tıbbi kurumlara satarlardı. Bu gizli meslek, mezarların tahrip edilmesi ve ölenlerin ailelerinin sömürülmesi gibi ahlaki ve yasal ikilemlerle doluydu. İşlerinin karanlık doğasına rağmen, diriltmeciler tıbbi bilginin ilerlemesinde önemli bir rol oynadılar, ancak son derece tartışmalı yöntemlerle. Faaliyetleri kamuoyunda öfkeye yol açtı ve ceset teminiyle ilgili önemli yasal reformlara neden olarak tıp eğitiminde köklü değişikliklere yol açtı.
Past · Cecen DönemiCeset GözcüsüCeset gözcüsü, cenaze evden defin için çıkmadan önce gece boyunca ölü kişinin yanında otururdu. Bu gelenek iki sebepten kaynaklanıyordu ve bunlar birbirine karıştırılmamalıdır. Birincisi uyanık kalma: bir ev ölülerini yalnız bırakmaz, komşular veya akrabalar sırayla odada mum, sandalye ve genellikle basit bir dua veya kapının hemen dışında sessiz bir sohbetle nöbet tutardı. Diğer sebep, 1832 Anatomi Yasası öncesinde daha belirgindi ve pratik bir nöbet görevi idi. Dirilticiler, özellikle Londra ve Edinburgh'da anatomi okulları için taze cesetler çalardı ve gözetimli bir ev, boş bir evden daha zor soyulurdu.
Gözcü, cenaze görevlisinin çalışanı veya hemşire değildi. Ödeme varsa, aileden bir şilin ve bir yemek olurdu ya da sadece sokak görevi olarak kabul edilirdi. 1832’den sonra okullar yasal ceset temin etti ve karlı hırsızlık azaldı, ancak aileler yine de nöbet tutmaya devam etti çünkü uyanık kalma panikten daha eskidir. Ev versiyonunu sona erdiren şey, cesedin kendisinin taşınmasıydı. Cenaze evleri, dinlenme şapelleri ve kamu morgları ölüleri saatler içinde yatak odasından çıkardı. Böylece evde gece oturulacak bir durum kalmadı ve gözcü de sona erdi.
Past · Viktorya DönemiÖlüyü Hazırlayan KadınÖlüyü hazırlayan kadın, mahallede biri evde öldüğünde gelen, cesedi yıkayan ve defin öncesi aradaki süre için hazırlayan kadındı. Gözleri kapatır, ağız kapalı kalacak şekilde çenenin altına bir bandaj veya bez şeridi bağlar, sabun ve bezle yıkar ve cesedi kefene ya da temiz bir gömleğe giydirirdi. Saçlar taranırdı. Oda, akrabaların oturması için yeterince düzenli bırakılırdı. Göz kapaklarına konan kuruşlar bazen gözlerin kapalı kalması için kullanılan ev halkı hilesiydi, zorunlu bir ritüel değildi. Ölüyü hazırlayan kadın genellikle doğumlarda yardımcı olan el becerisi yüksek kadınla aynı türden bir komşuydu: tanınan, yerel ve kapısına çocuk gelip çağıran kişi.
Bu iş, on dokuzuncu yüzyıl boyunca İngiliz kasaba ve köylerinde sıradan bir işti ve yirminci yüzyılın başlarında, özellikle ölülerin evde bir gün veya daha fazla kaldığı yerlerde hâlâ yaygındı. Geleneksel olarak kadın işi sayılırdı. Aileden erkekler kaldırmaya yardım edebilirdi ama yıkama işi onlara ait değildi. Sonuç, defin görevlilerinin cesedi morga veya dinlenme şapeline götürmesiyle ve yıkamanın orada, personel tarafından, sokaktan uzakta yapılmasıyla geldi. Ölüyü hazırlayan kadın kaldırılmadı; sadece yatak odasında, tek çalışma alanında ceset kalmayınca işi sona erdi.