Yirminci Yüzyılın Başları
Fotoplayer
Yirminci Yüzyılın Başları içinde yapılmış, teknoloji ve toplumsal değişimle geçerliliğini yitirmiş bir meslek.
Galeri

Fotoplayer mesleği hakkında
Fotoplayer, sinema içinde sessiz bir filmin sesini sağlayan piyanist veya orgcuydu. Küçük bir salonda, ekranın altında dikey bir piyano vardı ve bu, makarayı izleyen ve sahne değiştiğinde ruh halini değiştiren biri tarafından çalınırdı. Bir film sarayında ise, kovalamacayı hızlandırabilen veya veda sahnesini sakinleştirebilen duraklar ve tuzaklar içeren bir tiyatro orgu vardı. Bazı filmlerle birlikte gösterim listeleri gelirdi; diğer oyuncular ise önlerindeki görüntüden doğaçlama yapardı. Seyirci hikayeyi, film üzerine basılı bir ses parçası aracılığıyla değil, o kişi aracılığıyla duyardı.
Bu iş, yirminci yüzyılın başlarında ortaya çıktı ve sesli filmlerle kısa bir örtüşme döneminde sona erdi. 1927'de bir konuşan film, bir haftada her sahneyi karartmadı, ancak 1929'da sesli filmler için donatılmış salonlar, canlı müziği filmden ayrı bir unsur haline getirdi. Mahalle piyanistleri ve ünlü konsol oyuncuları, sonraki işleri farklı olsa da aynı işi kaybetti. Bu sergi, sessiz gösterinin müzisyeni olup, stüdyoda yazılmış daha sonraki bir müzik parçası değildir.
Bir Fotoplayer'ın Günü
Salonun açılması
Oyuncu, kapılar dolmadan önce çukur veya konsola ulaşır ve piyano, org veya tuzakları kontrol ederdi. Eğer değişim bir gösterim listesi göndermişse, filmin ruh hallerine göz atılırdı. İlk müzik genellikle hikaye için değil, gelen seyirci içindi.
Makarayı takip etmek
Film başladıktan sonra gözler ekranda kalır ve eller kesimi takip ederdi. Bir kovalamaca, komik bir düşüş veya sakin bir oda her biri farklı bir tempo gerektirirdi. Gösterim listesi yoksa, oyuncu sadece görüntülerden müzik yaratırdı.
Makaraların değişimi
Makaralar arasındaki mola, öğleden sonra boşluk olmamalıydı. Oyuncu değişimi kapatır, sonra prova olmadan yeni ruh halini yakalardı. Efektler, davul, duraklar, zil, salonun zevkine göre az veya sürekli kullanılırdı.
Son gösteri
Akşam programı, kısa filmler ve düzenli izleyicilerin bildiği temaların tekrarıyla tek bir filmden daha uzun sürerdi. Son salonun ardından konsol karartılır ve piyano kapağı kapatılırdı. Ücret, koltuklardan değil, haftalık maaş veya gece ücreti olarak salondan alınırdı.
Sonrasında gelen
Orkestra çalgıcısı, 1927 ile 1930'ların başları arasında film üzerine basılan müzik parçası ile değiştirildi.
Ardıllık sayfasıİlgili kayıtlar
Film Gösterim Operatörü
Film gösterim operatörü, sinema deneyiminde hayati bir figürdü ve filmlerin büyüsünü büyük ekranda hayata geçirmekten sorumluydu. Bu rol, hareketli görüntülerin popüler bir eğlence biçimi olarak yükselişiyle 20. yüzyılın başlarında ortaya çıktı. Gösterim operatörleri, filmlerin doğru ve kesintisiz şekilde izleyicilere sunulmasını sağlamak için karmaşık makineleri kullanıyordu. Film makaralarını projektörlere yüklemek, odak ve sesi ayarlamak ve film gösteriminin karmaşık mekaniklerini yönetmek görevlerindendi. İş, detaylara keskin bir göz ve kullanılan teknoloji hakkında derin bir anlayış gerektiriyordu; çünkü en küçük bir hata bile izleme deneyimini bozabilirdi. Gösterim operatörleri genellikle loş ışıklı sinemalarda, patlamış mısır kokusu ve heyecanlı izleyicilerin arasında çalışıyordu. Sinemanın sessiz kahramanlarıydılar, sık sık geç saatlere ve hafta sonlarına kadar çalışıyor ve film sunumuna olan bağlılıklarıyla tanınıyorlardı.
Vitascope Operatörü
Vitascope Operatörü, sinemanın ilk dönemlerinde öncü bir figürdü ve ticari olarak başarılı ilk hareketli film projektörlerinden biri olan Vitascope'u çalıştırmaktan sorumluydu. Bu rol, hareketli görüntülerin yeniliğiyle dünyanın büyülendiği 19. yüzyılın sonlarında ortaya çıktı. Thomas Edison ve ekibi tarafından geliştirilen Vitascope, tiyatrolarda kısa filmlerin izleyicilere yansıtılmasını sağladı ve eğlence teknolojisinde önemli bir sıçrama oldu. Operatörler, makineyi çalıştırmanın yanı sıra filmin doğru şekilde yerleştirilmesini, doğru hızda çalışmasını ve ekranda net bir görüntü oluşturmak için ışık kaynağını yönetmekle görevlendirilmişti. İş, teknik beceri ve gösteri yeteneğinin bir karışımını gerektiriyordu; çünkü operatörler genellikle izleyicilerle etkileşimde bulunarak yorumlar veya ses efektleriyle izleme deneyimini zenginleştiriyordu. Titrek görüntülerin heyecanı ve karanlık bir tiyatroda filmlerin topluca izlenmesi deneyimi, Vitascope Operatörü rolünü erken film endüstrisinin hayati bir parçası yaptı.
Başka kayıtlara bak
The Jobs Museum'daki geçmiş ve gelecek mesleklerin tamamı.