Şirket
DağılmışBüyük Batı Demiryolu
Londra · 1833 – 1948
1948'de British Railways'e millileştirildi. Daha sonra bir tren işletmecisi bu ismi yeniden kullandı. Aynı şirket değildir.
Great Western Railway 1833'te kuruldu, mühendisi Isambard Kingdom Brunel idi. Diğer şirketlerin raylarıyla bağlantı kurmaktan çok hız ve konfor istediği için geniş bir hat, yedi feet seçti. Bu seçim bir başyapıt ve ticari bir sorun oldu.
Paddington'dan Bristol'e ve oradan batıya doğru GWR tam bir demiryolu haline geldi: oteller, limanlar, bir buharlı gemi servisi ve Swindon'daki kendi atölyeleri. Swindon, şirketin lokomotiflerini inşa eden insanları barındırmak için inşa ettiği bir kasabaydı.
Swindon ve şirket kasabası
Atölyeler montajcıları, kazancıları, çırakları ve erkeklerin katkıda bulunduğu bir sağlık fonunu istihdam ediyordu. Bir demiryolu kasabası, araçların bir lokomotif büyüklüğünde olduğu için ticareti bırakmadan ayrılamayan bir iş gücüdür. Paddington'daki memurlar zaman çizelgesini ve hisseleri yönetiyordu. GWR, kendi kültürüyle, Tanrı'nın Harika Demiryolu lakabı dahil olmak üzere, hem gurur hem de büyük bir işverenin bir yaşam biçimi haline geldiğinin hatırlatıcısı olarak ünlüydü.
1948 ve yeniden kullanılan bir isim
Geniş hat 1892'ye kadar standart hale dönüştürüldü. Şirket kendisi 1 Ocak 1948'de sona erdi; o zamanlar Ulaştırma Yasası İngiltere'nin demiryollarını British Railways adı altında millileştirdi. 2015'te eski adı alan bir tren işletme şirketi, eskiden First Great Western olarak bilinen, eski hatta tren işletiyor. Brunel'in mühendislik yaptığı şirket değildir ve sayfa onları farklı şeyler olarak ele almaktadır.
Örgütlediği iş
- Montajcı
- Kazancı
- Bekçi
- Atölye çırak
Kayıtlarda
Bu kuruluşla ilişkilendirilen meslekler.
Past · Yirminci Yüzyıl OrtalarıLokomotif AteşçisiLokomotif ateşçisi, buharlı bir motorun ikinci kişisiydi; mühendisin treni kullanırken ateşi besleyen ve kazanı izleyen kişiydi. Kömür yakan bir motorda bu, bir kürek, bir ateş kutusu kapısı ve tembel bir ateşi düşen buharla cezalandıran bir ayaklık anlamına geliyordu. Yağ yakan bir motorda ise besleme bir vana ve alevdi ve su ile basınç takibi devam ediyordu. Su göstergesi, enjektör ve ölçer, kürekle birlikte onun araçlarıydı. O, motor ekibinin yarısıydı, bir yolcu ya da depo temizleyicisi değildi.
Bu sergi o buharlı ateşçidir. Amerikan demiryolları 1940'lar ve 1950'ler boyunca dizel motorlara geçti ve 1960'ların başında ana hat buhar motorlarını büyük ölçüde bitirdi. British Rail ana hat buhar motorlarını 1968'de sonlandırdı. Bazı anlaşmalar, dizel ekiplerinde ikinci bir kişiyi korudu, ancak o ateşi beslemedi ya da kazanla ilgilenmedi. Etiket ateşin bittiği yerde durur. Depo manevra motorları ve şube motorları aynı cam takibini kullandı.
Past · Yirminci Yüzyıl OrtalarıFrençiBu sergideki frençi, Amerikan demiryolu işçisi olup, hava frenleri öncesinde ve hala yaygınlaşmakta olduğu uzun yıllar boyunca vagonları çatıdan ve yerden frenleyip bağlayan kişidir. Bağlantı pimi ile vagonların arasına girerdi. El freniyle koşu tahtasına tırmanır ve tren hareket ederken tekerlekleri çevirirdi. Fener ve fren sopası sıradan ekipmandı ve tren yola çıktıktan sonra kuyruk vagonu onun üssüydü. 1890'larda federal güvenlik yasasıyla zorunlu hale gelen Westinghouse hava freni ve otomatik mafsal bağlantısı, bu çatı yürüyüşünü azaltmış ancak mesleği sona erdirmemiştir.
Yerel yük trenleri ve depolar, çatılar sessizleşse bile onlarca yıl boyunca frençiye yerde ihtiyaç duydu. Radyo ve dizel yol uygulaması, mesleğin klasik biçimini sona erdirdi. Daha sonra radyolu bir kondüktör, hava koşullarında vagon üstlerinde olan biri değildi. Eski yöntemin tehlikesi, güvenlik yasası yazılacak kadar ciddiydi ve yaralanma listesi olmadan dürüstçe ifade edilebilir. Bu etiket Amerika Birleşik Devletleri uygulamasını anlatır: çatı, pim ve yer.
Zaman çizelgesinde
İlgili
- İngiliz demiryolu şirketleriYeniden kurulmuş
- Liverpool ve Manchester DemiryoluDevralınmış