
machine
Gaz ve elektrikli sokak
Kiralanan meşaleyi değiştiren mahalle lambası ve sonra lambacıyı değiştiren lamba.
Meşale taşıyanlar ve lambacılar çifttir. Gaz hikayeyi tamamlamadı. Elektrik, saatler ve fotohücreler tamamladı.
Bu gücün altında
2
Past · Viktorya DönemiGaz Lambası YakıcısıViktorya Dönemi'nin loş sokaklarında, gaz lambalarının alacakaranlıkta yanmaya başladığı zamanlarda, gaz lambası yakıcısı kentsel yaşamda hayati bir figür olarak ortaya çıktı. Geceleri aydınlatma sorumluluğunu üstlenen gaz lambası yakıcıları, şehrin görünmeyen kahramanlarıydı; sokakların gün batımından sonra güvenli ve geçilebilir olmasını sağlıyorlardı. Alevle donatılmış uzun bir direkle, belirlenmiş güzergahlarını dolaşır, caddeleri, sokak aralarını ve meydanları sıralayan gaz lambalarını yakarlardı. Her lamba küçük bir ışık işareti, hızla sanayileşen ve kentleşen bir çağda ilerlemenin sembolüydü.
Gaz lambası yakıcısının işi sadece lambaları yakmak değildi; dikkatli bir ritüeldi. Her lambayı düzgün çalışıp çalışmadığını kontrol eder, gaz kaynağının yeterli olduğundan ve camın temiz ve sağlam olduğundan emin olurdu. Lambaları yakmanın yanı sıra, şafakta onları söndürmekten de sorumluydu; gece ile gündüz arasındaki geçişi işaret ederdi. Bu iş, zaman duygusu gerektiriyordu çünkü gaz lambası yakıcısı, şehir tamamen uyanmadan önce turunu tamamlamak zorundaydı.
Şehirler büyüdükçe ve sokak aydınlatmasına olan talep arttıkça, gaz lambası yakıcıları yaygın bir görüntü haline geldi; genellikle daha geniş alanları kaplamak için çiftler veya ekipler halinde çalışırlardı. Varlıkları halka güven verirdi, şehrin en karanlık saatlerde bile canlı olduğunun hatırlatıcısıydı. Ancak gaz lambası yakıcısının rolü zorluklardan uzaktı; yağmurda, karda ve kış gecelerinin soğuğunda çalışır, çoğu zaman daha yüksek lambalara ulaşmak için merdivenlere tırmanırlardı.
Gaz lambası yakıcısı, topluluğun bir figürüydü; genellikle adı ve yüzüyle tanınır, sakinler arasında tanıdıklık ve güven duygusu oluştururdu. Ayrıca sosyal yapının bir parçasıydı; turları genellikle kasaba halkının akşam yürüyüşleriyle çakışır, kentsel yaşamın paylaşılan bir deneyimini yaratırdı.
Past · Cecilya DönemiFenerciBir linkboy, henüz sokak lambaları takılmamış bir şehirde ateş taşırdı. Londra'da, on yedinci yüzyılın sonlarından on dokuzuncu yüzyılın başlarına kadar, bir tiyatrodan, bir meyhaneden veya özel bir evden karanlıkta çıkan herkes, çamurlu, engebeli ve çoğu zaman kasıtlı olarak karanlık olan sokaklardan geçmek zorundaydı. Link, bir direğe takılmış halat, katran veya reçineden yapılmış bir meşaleydi. Çocuk ya da bazen aynı meslekte yetişkin bir adam, yolcunun önünde yürür ve yolculuk boyunca ışığı satardı.
Bu iş hem faydalı hem de kötü bir üne sahipti. Dürüst bir linkboy, sokak altyapısının bir parçasıydı. Dürüst olmayan biri ise sarhoş müşteriyi arkadaşlarının beklediği bir avluya götürebilirdi. Mahalle görevlileri ve hicivciler tüm mesleği bir bela olarak görürdü, ancak tiyatro kalabalıkları kapılar açıldığında ışık istemekten vazgeçmezdi. İş, karanlık olduğu sürece devam etti.