Georgian Dönemi
Diş Çekici
Georgian Dönemi içinde yapılmış, teknoloji ve toplumsal değişimle geçerliliğini yitirmiş bir meslek.
Galeri

Diş Çekici mesleği hakkında
Diş çekici, diş hekimliği lisanslı bir meslek olmadan önce, on yedinci, on sekizinci ve erken on dokuzuncu yüzyıllarda panayır, pazar ve sokak tezgahlarında çalışan gezici bir çekiciydi. Berber-cerrahın akrabasıydı: diş çekme, berberlerin ve düzensiz operatörlerin iddia ettiği küçük operasyonlar arasındaydı, hekimler ise mesafelerini korurdu. Aletler pelikan, eski bir kaldıraç, on sekizinci yüzyılda yaygınlaşan diş anahtarı ve forsepslerdi; bazen sadece dişe bağlanan bir ip bile kullanılırdı. Anestezi yoktu. Çekim halka açık yapılırdı çünkü kalabalık reklam işlevi görürdü ve ücret anında birkaç kuruş ya da bir şilin olarak alınırdı.
Sergi, burada kastedilen şekil olan erken on dokuzuncu yüzyılda sona erer: odası ve kaydı olan yerleşik bir diş hekimi değil, gezici bir operatör. O sonraki figür, bu mesleğin sonudur. Nitröz oksit ve eter, saygın uygulayıcılara daha az ağrı sözü verme imkanı sağladı. 1878 Diş Hekimleri Yasası, İngiltere'de bir kayıt sistemi getirdi ve unvanlı diş hekimini panayır taburesinden ayırmaya başladı. El ilanları ve panayır resimleri, çekicinin kaydını oluşturur. On sekizinci yüzyıl sonlarında Londralı operatör Martin van Butchell, ismi kalan az sayıdaki kişiden biridir.
Diş Çekicinin Günlük Yaşamı
Panayır ve pazar
Çekici, insanların zaten toplandığı bir yerde yer alırdı: bir panayır, pazar günü veya yoğun bir sokak. Bir tabure, bir örtü ve aletler yeterli mobilyaydı. Kalabalık tesadüfi değildi ve halka açık çekim bir sonraki müşteriyi getirirdi, bu yüzden iş açıkta kalırdı.
Anahtar, pelikan, forseps
Pelikan, dişi diş etine karşı bir ped ile kaldıraç yapardı. On sekizinci yüzyıldan itibaren yaygın olan diş anahtarı, taç kısmını kancalar ve döndürürdü. Forsepsler dönemin ilerleyen zamanlarında gelişti ve her ikisinden de uzun ömürlü oldu; ip ve ani bir çekiş ise aynı fikrin en basit versiyonuydu.
Taburede nakit
Ödeme hemen ve diş başına yapılırdı, genellikle birkaç kuruş ile bir şilin arasında, el ilanında vaat edildiği gibi. Eve fatura gönderilmez ve kilise sözleşmesi yoktu. Kuyruklu bir gün ödeme getirirdi, korku nedeniyle insanların geri durduğu bir gün ise ödeme getirmezdi, bu yüzden çekici başka yere giderdi.
Ameliyat ve kayıt
Odasına sahip yerleşik diş hekimleri, ardından anestezi ve 1878 Diş Hekimleri Yasası, çekimi panayırdan çıkardı. Kayıt, gezici operatörün dürüstçe kullanamayacağı bir unvan yarattı. Gezici çekici, bu meslek ortaya çıkmadan önceki yüzyıllara aittir ve yasa onun geri dönmemesini açıklar.
Sonrasında gelen
Panayır yerindeki diş çekimi, daha iyi aletler, anestezi ve 1878'den sonra kayıt defteri olan bir odadaki diş hekimine bırakıldı.
Ardıllık sayfasıİlgili kayıtlar
Agoranomos
Agoranomos, özellikle Atina gibi şehir devletlerinde, antik Yunanistan'ın hareketli pazar yerlerinde önemli bir figürdü. Bu rol, modern zamanlarda bir pazar denetçisi veya müfettişi görevine benzerdi ve agora olarak bilinen, ticaretin, siyasetin ve sosyal etkileşimin geliştiği merkezi kamusal alanın faaliyetlerini denetlemekten sorumluydu. Agoranomos, ticaretin adil bir şekilde yürütülmesini, tartı ve ölçülerin doğru olmasını ve satıcıların ticareti düzenleyen yasalara uymasını sağlardı. Pazar yerinde düzen ve dürüstlüğün korunmasında kritik bir rol oynardı; bu da şehir devletinin ekonomik sağlığı için hayati öneme sahipti. Düzenleyici görevlerin yanı sıra, Agoranomos, sahtekâr tüccarlara para cezası verme ve yanlış beyanla satılan mallara el koyma yetkisine de sahipti. Bu pozisyon, yerel yasalar ve ticaret uygulamaları hakkında derin bir anlayış ile hem tüketicileri hem de dürüst tüccarları korumak için güçlü bir adalet duygusu gerektiriyordu. Agoranomos genellikle kamu yararının koruyucusu olarak görülürdü ve agoranın canlı ve güvenilir bir etkinlik merkezi olarak kalmasını sağlardı.
Uçak Dinleyicisi
Uçak Dinleyicisi rolü, özellikle Savaş Sonrası Dönemde, 20. yüzyıl ortalarında ortaya çıktı; bu dönemde havacılık teknolojisi hızla gelişiyor ve hava trafiği önemli ölçüde artıyordu. Uçak Dinleyicileri, özellikle askeri bağlamlarda, uçak motorlarının seslerini izlemek ve yorumlamakla görevlendirilmişti. Motor gürültüsündeki nüansları anlamak, uçağın türünü, operasyonel durumunu ve hatta potansiyel mekanik sorunları gösterebilirdi. Bu iş, görsel doğrulamaya gerek kalmadan uçak hareketleri ve yetenekleri hakkında değerli bilgiler sağladığı için askeri istihbarat ve hava trafik kontrolü için kritik öneme sahipti. Dinleyiciler genellikle çiftler veya küçük ekipler halinde, hava üsleri veya gözlem noktaları gibi stratejik yerlerde görev yapardı. Keskin işitmelerini kullanarak farklı uçak türlerini ayırt eder, hız, irtifa veya motor performansındaki değişiklikleri gösterebilecek ses varyasyonlarını not ederlerdi. Bu işitsel beceri, kapsamlı eğitim ve deneyimle geliştirilmişti; yalnızca sesle uçak tanımlama yeteneği nadir ve değerli bir yetenekti. İş, sadece keskin bir kulak değil, aynı zamanda havacılık teknolojisi ve çeşitli uçak motorlarının özgün özellikleri hakkında derin bir anlayış gerektiriyordu. Dinleyiciler gözlemlerinin ayrıntılı kayıtlarını tutar, istihbarat raporları ve operasyonel değerlendirmelere katkıda bulunurdu. Rol, teknik bilgi ile ses dinamiği konusunda sezgisel kavrayışın birleşimi olan bir sanat ve bilim karışımıydı.
Başka kayıtlara bak
The Jobs Museum'daki geçmiş ve gelecek mesleklerin tamamı.