Victoria Dönemi
Saman Örgücüsü
Victoria Dönemi içinde yapılmış, teknoloji ve toplumsal değişimle geçerliliğini yitirmiş bir meslek.
Galeri

Saman Örgücüsü mesleği hakkında
Saman örgüsü, Bedfordshire, Buckinghamshire ve Hertfordshire köylerinde yapılan, dar bir buğday samanı örgüsüydü ve Luton ile Dunstable'ın şapka ticaretine satılırdı. Örgücü samanları nemlendirir, böler ve kenarın topaklanmaması için taze bir saman ekleyerek belirli bir deseni çalışırdı; böylece yirmi yarda tutan bir örgü elde edilirdi. Bu yirmi yarda haftalık örgü pazarının birimiydi. İş çoğunlukla kadınlar ve çocuklar tarafından yapılırdı. Bir köy örgü okulunda bir çocuk gün boyu birkaç kuruş için oturabilir, bir anne ise alıcılar nazik olduğunda akşamları birkaç şilin kazanabilirdi. Şapka fabrikaları örgüyü şapka ve başlık haline getirirdi. Köyler ise sadece örgü satardı, şapka değil.
Luton'un şapka endüstrisi devam etti. Yerel el örgüsü ise devam etmedi. İtalyan samanları, Leghorn ve Tuscan türleri dahil, uzun süredir en iyi şapkalar için daha ince bir rakipti. On dokuzuncu yüzyılın sonlarında Çin'den ucuz örgüler geldi ve güney Midlands bunlarla rekabet edemedi. Dikiş makineleri ve fabrika kalıpları, o ithal örgüden veya başka malzemelerden köy örgüsü olmadan şapkalar yaptı. Yirminci yüzyılın başlarında Bedfordshire'daki bir kız, annesi gibi örgü yapmaya gönderilmez oldu. Pazar, örgüdeki saatler için İngiliz el fiyatı ödemeyi bıraktı.
Bir Saman Örgücüsünün Günlük Yaşamı
Nemlendirme ve bölme
Sabah, samanla başladı: çatlamaması için bütün samanlar nemlendirildi, ardından desenin gerektirdiği dar şeritleri yapmak için küçük bir ayırıcıdan geçirildi. Çok ıslak olursa örgü lekelenir, çok kuru olursa elde çatlar ve atılması gerekirdi. Bir çocuk örgü okulunda her günün bir kısmını bu hazırlığa ayırırdı, çünkü karışık bir saman demeti, örgü yapılana kadar hiçbir kazanç sağlamazdı.
Örgünün kendisi
Örgü parmaklarla yapılırdı, yedi uçlu gibi isimlendirilmiş bir desenle, her yeni saman kenarın sıkı kalması ve yumru göstermemesi için eklenirdi. İşçi yürüyebilir, çocuğa bakabilir veya kapı eşiğinde oturup örgüyü sürdürebilirdi; bu yüzden meslek hem bir kır evine hem de bir sınıfa uygundu. Düzgün olmayan bir kenar pazarda daha düşük fiyata satılırdı, bu yüzden deseni bozan hız kazandırmazdı.
Ölçüyü yapmak
Birim, yirmi yardalık "score" idi, ölçülüp bağlanır ve bir sonraki başlamadan önce tamamlanırdı. Hızlı bir yetişkin iyi bir günde birden fazla score bitirebilirken, çocuk daha az bitirir ve kadınların birkaç şilini yerine peni ile ödenirdi. Score'lar demetlenir ve temiz tutulurdu, çünkü lekeli saman alıcı tarafından bakıldığında kesilirdi.
Pazar sabahı
Pazar günleri demetler, Luton, Dunstable veya daha yakın bir kasabadaki örgü pazarına götürülür ve satıcılar desen ve kaliteye göre fiyatlandırırdı. Satıcı parayı veya parasının sözünü alır, çoğunlukla gelecek haftanın samanını da alırdı. 1890'larda birçok alıcı, onun score'unu Çin veya İtalya'dan gelmiş daha ucuz bir demetle karşılaştırıyor ve ona göre ödeme yapıyordu.
Sonrasında gelen
Bedfordshire örgüsü, ithalat ve makineyle dikilen şapkalara karşı fiyatını kaybetti.
Ardıllık sayfasıİlgili kayıtlar
Dantelci
Yastık danteli bir minder üzerinde yapılırdı. Deseni taşıyan bir parşömen delik açma kalıbı vardı ve iplik, işçinin çaprazlayıp, büküp, iğnelediği onlarca makara üzerinde hareket ederdi. Buckinghamshire, Bedfordshire ve Northamptonshire'daki Midlands ticareti, motif ve zemin bir ağ gibi büyüyen sürekli dantel yapardı. Bucks point, o bölgenin eski bir gurur kaynağıydı. Büyük Sergi Maltese dantelini moda haline getirdikten sonra, Bedfordshire işçileri de o zevke uygun örgülü bir dantel yapmaya başladılar. Devon ise farklı çalışıyordu. Honiton ve Beer'e doğru köylerde dantelci, ayrı ayrı motifler yapar, bunları ağ üzerine dikerdi. On dokuzuncu yüzyılın başlarından itibaren o ağ genellikle makine yapımıydı, bu yüzden ünlü bir Honiton parçası, yastığın hiç çalışmadığı bir zemin üzerinde durabilirdi. El işi çoğunlukla kadınlar ve kız çocukları tarafından yapılırdı. Dantel okulları küçük çocukları yastıkların başına sekiz-on saat ve birkaç kuruş için oturtur, usta ise ürünlerini satar ve kar payı alırdı. Evde çalışan bir kadın haftada birkaç şilin kazanabilir ve bir yarda tamamlamak için akşama kadar çalışmaya devam edebilirdi. John Heathcoat'un 1809 tarihli makara-ağ makinesi ve Nottingham'da ondan geliştirilen Leavers makinesi, yastık fiyatının altında desenli danteli piyasaya sürdü. El işi dantel bir Pazartesi günü aniden sona ermedi. Makinenin zaten sıradan alıcıya ulaştığı bir ortamda düşük ücretli bir kalıntı haline geldi.
Agoranomos
Agoranomos, özellikle Atina gibi şehir devletlerinde, antik Yunanistan'ın hareketli pazar yerlerinde önemli bir figürdü. Bu rol, modern zamanlarda bir pazar denetçisi veya müfettişi görevine benzerdi ve agora olarak bilinen, ticaretin, siyasetin ve sosyal etkileşimin geliştiği merkezi kamusal alanın faaliyetlerini denetlemekten sorumluydu. Agoranomos, ticaretin adil bir şekilde yürütülmesini, tartı ve ölçülerin doğru olmasını ve satıcıların ticareti düzenleyen yasalara uymasını sağlardı. Pazar yerinde düzen ve dürüstlüğün korunmasında kritik bir rol oynardı; bu da şehir devletinin ekonomik sağlığı için hayati öneme sahipti. Düzenleyici görevlerin yanı sıra, Agoranomos, sahtekâr tüccarlara para cezası verme ve yanlış beyanla satılan mallara el koyma yetkisine de sahipti. Bu pozisyon, yerel yasalar ve ticaret uygulamaları hakkında derin bir anlayış ile hem tüketicileri hem de dürüst tüccarları korumak için güçlü bir adalet duygusu gerektiriyordu. Agoranomos genellikle kamu yararının koruyucusu olarak görülürdü ve agoranın canlı ve güvenilir bir etkinlik merkezi olarak kalmasını sağlardı.
Başka kayıtlara bak
The Jobs Museum'daki geçmiş ve gelecek mesleklerin tamamı.