
machine
Dizel, yağ ve kömür ateşinin sonu
Kömürü kürekle yakmayı bırakan kazanlar ve lokomotifler.
Kömürcü ve ateşçiler. Odunun mineral kömüre yenilgisi önsözdür. Dizel, yakıtın elle taşındığı dönemin son bölümüdür.
Bu gücün altında
4
Past · Sanayi DevrimiKömür SobacısıKömür ateşçisi, Sanayi Devrimi sırasında hayati bir rol oynuyordu; lokomotifleri, gemileri ve fabrikaları çalıştıran buhar kazanlarına kömür beslemekten sorumluydu. Bu işçiler, endüstri çağının isimsiz kahramanlarıydı ve ilerlemenin motorlarının sorunsuz çalışmasını sağlıyorlardı. İş, fiziksel güç ve dayanıklılık gerektiriyordu çünkü ateşçiler genellikle sıcak, dar ve karanlık koşullarda çalışıyor, buhar üretimi için gerekli sıcaklığı korumak amacıyla kömürü kazanların ateş kutularına kürekle atıyorlardı. Ateşçinin çalışması, buhar makinelerinin işletilmesi için çok önemliydi; bu makineler, bu dönemde endüstriyel taşımacılık ve üretimin bel kemiğiydi. İş yoğun ve çoğu zaman tehlikeliydi; çalışanlar yüksek sıcaklıklara, kömür tozuna ve ağır ekipmanlardan kaynaklanan yanık veya yaralanma riskine maruz kalıyordu. Ateşçiler genellikle kömürle çalışan enerji santrallerinde, gemilerde ve fabrikalarda istihdam edilirdi ve buharla çalışan makinelerin verimliliğinde önemli bir rol oynarlardı. Sanayi Devrimi ilerledikçe, kömür ateşçilerine olan talep arttı, ancak endüstrinin mekanizasyonu da gelişti ve bu da iş gücünde önemli değişikliklere yol açtı.
Past · Orta Çağ DönemiKömürcüKömürcü, ormanın kömürcüsü, bir kömür madencisi değildi. Ağaçlık alandan odunları bir yığın halinde üst üste dizer, saman, çim ve toprakla örter ve alev yerine duman çıkacak şekilde yakardı. Çok fazla hava olursa yığın kül olurdu ve kimse onu satın almazdı. Çok az hava olursa odunlar yarı ham kalırdı. Yığının yanında bir kulübede bazen birkaç gün kalır, dumanın rengini değiştirirken havalandırmaları açıp kapar ve parlak bir nokta kaçmadan önce yığındaki sızıntıları taze bir toprak parçasıyla kapatırdı. Yığın soğuduğunda siyah kömürü tırmıkla çıkarır ve fırın, barut değirmeni veya mangal için torbalardı.
Weald, Forest of Dean, Wyre ve yüzlerce küçük ormanda ağaçlar yıllık döngülerle kesilirdi, böylece büyük kereste ağaçları değil, alt ağaçlar ona odun sağlardı. Bu zanaat, Orta Çağ orman geleneklerinden 19. yüzyıl sonlarına kadar devam etti; Abraham Darby'nin kok kömürü fırınları beslemeye başlamasından sonra bile. Mineral kömür ev ocaklarını aldı. Kok, sıradan yüksek fırını aldı. 19. yüzyılda kapalı reaktörler demir kaplarda odunu karbonlaştırdı ve katran ile asidi daha ucuz kömürle birlikte topladı. Ormandaki yığın bu fiyatla rekabet edemedi. Son kömürcüler artık sadece şerbetçiotu kurutma fırınları, mangallar ve birkaç özel zanaat için kömür sağlıyor, bir zamanlar ormanları dumanlandıran demir fabrikaları için değildi.
Past · Yirminci Yüzyıl OrtalarıLokomotif AteşçisiLokomotif ateşçisi, buharlı bir motorun ikinci kişisiydi; mühendisin treni kullanırken ateşi besleyen ve kazanı izleyen kişiydi. Kömür yakan bir motorda bu, bir kürek, bir ateş kutusu kapısı ve tembel bir ateşi düşen buharla cezalandıran bir ayaklık anlamına geliyordu. Yağ yakan bir motorda ise besleme bir vana ve alevdi ve su ile basınç takibi devam ediyordu. Su göstergesi, enjektör ve ölçer, kürekle birlikte onun araçlarıydı. O, motor ekibinin yarısıydı, bir yolcu ya da depo temizleyicisi değildi.
Bu sergi o buharlı ateşçidir. Amerikan demiryolları 1940'lar ve 1950'ler boyunca dizel motorlara geçti ve 1960'ların başında ana hat buhar motorlarını büyük ölçüde bitirdi. British Rail ana hat buhar motorlarını 1968'de sonlandırdı. Bazı anlaşmalar, dizel ekiplerinde ikinci bir kişiyi korudu, ancak o ateşi beslemedi ya da kazanla ilgilenmedi. Etiket ateşin bittiği yerde durur. Depo manevra motorları ve şube motorları aynı cam takibini kullandı.
Projected · Enerji Dönüşümü DönemiDoğrudan Hava Yakalama TeknisyeniDoğrudan hava yakalama teknisyeni, açık havadan karbondioksit çeken bir tesisi çalışır durumda tutar. Gün, fan duvarları, temas edici kaplar, sorbent veya çözücü, işlem ısısı, su ve harcanan enerjinin yakalanan gazla karşılaştırmasını gösteren sayaçlarla geçer. Nem, don ve dolu bir filtre yakalama oranını değiştirir ve bir gösterge paneli bunu kabul eder. Teknisyen fanların etrafında yürür, yatak sesi dinler, sorbenti örnekler ve rejenerasyon için gerçekten kullanılan buhar veya elektriği kaydeder.
Yakalanan gazın hâlâ bir yere gitmesi gerekir. Kurutulur, sıkıştırılır ve ya kayada mineralleştirilir, izin verilen bir rezervuara enjekte edilir ya da havaya geri dönebilecek bir kullanıma satılır. Isı için daha kirli bir yakıt yakan ve tonları raporlayan bir tesis gösteri yapıyor demektir ve teknisyen genellikle vardiya defterinde bunu görebilen ilk kişidir. Sergi, ziyaretçilerden makineyi olduğu gibi bırakmalarını ister: birkaç yerde zaten kurulmuş, bir enerji santralinin yanında hâlâ küçük ve depolama, su ve enerji faturası ile hâlâ değerlendirilen.