The Jobs Museum

Yirminci Yüzyıl Ortaları

Televizyon Tamircisi

Yirminci Yüzyıl Ortaları içinde yapılmış, teknoloji ve toplumsal değişimle geçerliliğini yitirmiş bir meslek.

Featured image showing Televizyon Tamircisi - extinct profession from Yirminci Yüzyıl Ortaları
Image

Televizyon Tamircisi mesleği hakkında

Televizyon tamircisi, alıcının onarılmaya değer olduğu yıllarda vakum tüplü televizyonlara ev ziyaretleri yapardı. Yanında yaygın tüplerden oluşan bir kutu ile gelir, arka kapağı açar ve muhtemel arızalı tüpleri test ederdi; bazen sahibi eczaneden alınan tüp test cihazıyla denemiş ama başarısız olmuş olurdu. Şemalar, özellikle Photofact türündekiler, ona şasiyi anlatırdı. Arıza tüp kaynaklı değilse, cihaz tamirhaneye götürülebilirdi. Eğer tüp arızalıysa, oturma odasında tüpü değiştirir ve gitmeden önce görüntüyü ayarlardı.

Sergi, o orta yüzyıl ziyaretini temsil eder, her sonradan kart değiştiren kişiyi değil. Katı hal şasileri, modüler yapılar ve onarmaktan daha ucuz olan setler bu ziyaretleri sona erdirdi. Görüntü tüpündeki yüksek voltaj işin gerçek bir özelliğiydi ve burada sakin bir şekilde adlandırılmıştır. Kutulu adam konudur ve parlayan set, her akşam evde tutulması için işe alınan şeydir.

Televizyon Tamircisinin Bir Günü

Çağrı

Bir komşu tamirhaneyi aradı ve o, en çok gördüğü markaların şemaları ve kutusuyla yola çıktı. Oturma odası çalışma tezgahıydı. Görüntünün ne yaptığı soruldu çünkü karanlık ekran ve kayan görüntü farklı arızalardı.

Arka kapağın çıkarılması

Cihazın fişini çekti, arka kapağı açtı ve görüntü tüpünün hala tutabileceği yükü dikkate alarak tüpleri test etti. Kutudan çıkan kötü bir tüp birçok ziyareti sonlandırdı. Arıza tüp kaynaklı değilse notlar alındı veya cihaz tamirhaneye götürüldü.

Görüntü

Tamir başarılı olunca, görüntü maskeye oturana kadar yükseklik, genişlik ve tutma ayarlarını yaptı. Sahibi test desenini veya kanalı izledi. Çağrı görüntü sözü vermişse, ses olup da görüntü olmayan bir cihaz bırakmazdı.

Fatura

Fatura, çağrı ücreti artı tüpler veya parçalar olarak yerinde veya cihaz tamirhaneye gelmişse orada yazılırdı. Akşam çağrıları yaygındı çünkü evler gece izlerdi. Ertesi sabahın listesi, akşam yemeğinden sonra arayanlardan oluşurdu.

Sonrasında gelen

Vakum tüplü ev ziyaretleri, televizyonlar katı hal, modüler ve değiştirmek için yeterince ucuz olduğunda sona erdi.

Ardıllık sayfası

İlgili kayıtlar

Savaş Sonrası Dönem

Radyo Tamircisi

Radyo Tamircisi, özellikle II. Dünya Savaşı sonrası dönemde, radyonun Amerikan evlerinin vazgeçilmezi haline geldiği 20. yüzyıl ortalarında hayati bir figürdü. Radyo popülerliği arttıkça, bu karmaşık cihazlarda ortaya çıkabilecek çeşitli sorunları teşhis edip onarabilen yetenekli teknisyenlere olan ihtiyaç da arttı. Radyo Tamircileri genellikle küçük dükkanlarda bulunur, statik sesleri ve elektronik ekipmanın uğultusu arasında, haber spikerlerinin, müziğin ve eğlencenin seslerini hayata döndürmek için titizlikle çalışırlardı. Uzmanlıkları sadece teknik değil, aynı zamanda vakum tüplerinden transistörlere ve daha sonra entegre devrelere geçiş sürecinde zamanın gelişen teknolojisini derinlemesine anlamaya dayanıyordu. Atölyelerinde Radyo Tamircileri, kırık hoparlörlerden arızalı kablolara kadar çeşitli sorunlarla karşılaşırdı. Multimetreler ve osiloskoplar gibi çeşitli teşhis araçlarını kullanarak sorunları giderme konusunda ustaydılar. İş, detaylara keskin bir göz ve metodik bir problem çözme yaklaşımı gerektiriyordu; ayrıca elektrik mühendisliği prensiplerini sağlam bir şekilde anlamak zorundaydılar. Radyo Tamircisi sadece bir teknisyen değildi; aynı zamanda topluluk içinde önemli bir figürdü, en iyi radyo modelleri hakkında tavsiyeler verir ve müşterilerin hızla değişen teknolojiyi anlamalarına yardımcı olurdu. 1960'lar ilerledikçe, ses teknolojisi alanında dramatik değişiklikler başladı. Televizyonun ortaya çıkışı ve taşınabilir müzik cihazlarının yükselişi, radyonun hakimiyetinin azalmasına yol açtı. Ayrıca, radyo teknolojisinin artan karmaşıklığı ve tek kullanımlık tüketici elektroniğinin piyasaya sürülmesi, onarımların daha az yaygın hale gelmesine neden oldu. 1970'lerin sonlarına gelindiğinde, Radyo Tamircisi rolü azalmaya başladı; birçok tüketici cihazlarını tamir ettirmek yerine yenilemeyi tercih etti ve bu, bir zamanlar vazgeçilmez olan bu mesleğin sonunu işaret etti.

Kaydı gör
Yirminci Yüzyılın Sonları

Daktilo Tamircisi

Daktilo tamircisi, ofis daktilolarının çalışır durumda kalmasını sağlayan gezici veya atölye tamircisiydi. Yanında bir çanta ile gelir, silgi kırıntılarıyla dolu bir segmenti temizler, kırık bir çekme bandını değiştirir, düzgün hizalanmayan harfleri ayarlar ve sertleşmiş bir silindiri onarır veya değiştirirdi. Underwood, Remington, Royal ve diğerlerinin her birinin kendine özgü vidaları vardı. 1961'den itibaren IBM Selectric, golf topu elemanı ve farklı arızalar ekledi; eğer rotasında bu makineler varsa, onları da öğrenirdi. Bu meslek, kelime işlemciler ve kişisel bilgisayarların masalara girmesiyle 1980'lerde sona eren yirminci yüzyılın bir hizmet mesleğidir. Sonrasında sadık müşteriler için bir atölye hâlâ makine yağlayabilirdi. Ofiste daktilonun bir araç olduğu, gösteri için saklanan bir merak değil, onlarca yıl süren çağda, sıradan çağrı, postadan önce geri verilmesi gereken bir dolu daktilo içeren ofise aitti.

Kaydı gör

Başka kayıtlara bak

The Jobs Museum'daki geçmiş ve gelecek mesleklerin tamamı.